Биография дубенецкий Эдуард Станиславович



Дата канвертавання17.12.2016
Памер48.25 Kb.
ТыпБиография
Эдуард ДУБЕНЕЦКИЙ

(Минск)
БИОГРАФИЯ
Дубенецкий Эдуард Станиславович

Родился 20 апреля 1966 г. в д. Чудин Ганцевичского района Брестской обл. Из служащих. Окончил Белорусский государственный университет (исторический факультет) в 1988 г. Кандидат исторических наук (1995 г.). В 1988-1992 гг. работал научным сотрудником научно-исследовательской лаборатории истории Беларуси исторического факультета БГУ. В 1992-2004 гг. - научный и ведущий научный сотрудник Национального научно-просветительского центра им. Ф. Скорины при Министерстве образования Республики Беларусь. С 2004 г. по настоящее время - ведущий научный сотрудник Научно-просветительского центра БГПУ им. М. Танка.

Стихи на русском языке начал писать еще в школьные годы (лет в 16-17). Однако серьёзно начал заниматься поэтическим творчеством в 22-23 года, когда впервые были написаны стихи на белорусском языке. Эти стихотворения вскоре были опубликованы в газете Союза писателей Беларуси «Літаратура i мастацтва».

Сфера научных интересов - историческая психология, история и теория отечественной и мировой культуры, история Беларуси 19 - начала 20 вв., психоистория. Автор около 150 научных и научно-популярных публикаций (книги, брошюры, коллективные издания), основными из которых являются следующие:

Э.С. Дубянеці. Таямніцы народнай душы: Кніга для вучняў. - Мн.: Народная асвета, 1995. - 47 с.

Э.С.Дубянецкі. Сусветная культура: Ад старажытнасці да нашых дзён: Папулярны энцыклапедычны даведнік. Мн.: Беларуская Энцыклапедыя, 2001. 240 с.

Э.С.Дубянецкі. Культуралогія: Энцыклапедычны даведнік. - Мн.: Беларуская Энцыклапедыя, 2003. - 384 с.

История Беларуси: Словарь-справочник // Авт. колл.: Э.С.Дубенецкий, И.Н.Кузнецов и др. - Мн.: Экономпресс, 2000. - 320 с.


СТИХОТВОРЕНИЯ
***
Я – усяго толькі кропка, не болей,

На бязмежнай, блакітнай Зямлі

Я змірыўся даўно з гэтай доляй,

Думю, нібы ты цар, адышлі.


I стаю я, адзіны, у полі,

А вакол цішыня i спакой.

Я шчаслівы цяпер, як ніколі:

Я – часцінка планеты сваёй!


ЗОРКА ЛЁСУ
Яскрава зорка ў небе ззяе,

Сваё святло на горад лье,

Мяне заўсёды сустракае

Яна ўначы, калі я не

Магу заснуць, i ў позні час

Выходжу з хаты адзіноко,

Тады ніхто не бачыць нас,

I я, ад спраў зямных далёкі,

Іду паціху, як заўжды,

У неба узнімаю вочы,

Пытаю: "Зорачка, скажы,

Як жыць, куды мне далей крочыць?"

I чую ціхі твой адказ:

"Жывеш ты раз, i на зямлі

Жыцця нялёгкая дарога,

Святла агеньчык запалі

Ў душы, ўзыходзіць што да Бога!.."
***
Маё каханне – боль, пакута,

Бальзам душы, віно, атрута,

Уздым, натхненне, хваляванне,

Надзея, радасць i расстанне,

I шчасця крык ў начной цішы,

Каханьне - гэта Я i Tы...


***

0 мілая! Дык дзякую за ўсё

Было што ўзімку доўгім паміж намі.

3 зімой, відаць, каханне адыйшло,

Умыўшыся адчайнымі слязамі.
Цяпер маркотна, сумна на душы,

І ўжо не грэе веснавое сонца,


Аднойчы ластаўкаю прыляцела ты,
I... адляцела ты з майго аконца.
Усё было, нібы салодкі сон,

Але ж i ён праходзіць на світанні,

Было ў зямным жыцці заўжды спакон,

Што лёс дваіх – быць доўга у расстанні...


Шчаслівай будзь ты, мая радасць, i не плач,

I кала зможаш, то прашу, мяне прабач...


О, ЯК МНЕ ХОЧАЦЦА...
...О, як мне хочацца

Ўбачыць сон,

У якім я б стаў вясновым ветрыкам,

Заляцеў у тваё, любая, ваконца i сваёй ціхай

Песняй навеяў табе сон аб нашым каханні...
...О, як мне хочацца

пагушкацца ў нябеснай прасторы

На касмічных арэлях,

Прымацаваных да бліжэйшых зор...


....О, як мне хочацца

вырасщць у сваёй спакутаванай душы

хаця б маленькую, кволую кветачку шчасця...
... О, як мне хочацца

Стаць тою невялікай стромкай рачулкай,

Што прабягае каля тваёй хаткі,

Каб мець магчымасць штодзённа

Бачыць цябе з ранку да вечара...
...О, як мне хочацца

пераўтварыць цябе

ў найпрыгажэйшую кветку на лузе,

а сябе – у матылька,

каб кожны дзень любавацца табой...
...О, як мне хочацца

каб залацістыя сонечныя промні

растапілі ў нашых душах

лёд нянавісці, пагарды i зла..

***
Пайсці, упасці у траву

Мурожную, пад сонцам белым.

I слухаць ветру ціхі гук,

I бачыць птушак ў паднябессі.

I стацца сонцам, птушкай, лесам,

I лётаць, нібы матылёк.

А потым растварыцца, быццам

У моры кропелька дажджу.

I адчуваць: цябе няма

Нідзе у гэтым свеце Божым,

I ў той жа час, ты ёсць паусюль,

У кожнай траўцы, кожным дрэве,



У кожнай кветцы на лугу...




: sites -> default -> files -> docs
docs -> Закон рэспублiкi беларусь 22 сакавiка 1995 г. N 3680-xii аб бiблiятэчнай справе ў рэспублiцы беларусь
docs -> Графік прыёму грамадзян па асабістых пытаннях
docs -> Пастанова мiнiстэрства культуры рэспублiкi беларусь 31 снежня 2008 г. N 49
docs -> Пастанова мiнiстэрства культуры рэспублiкi беларусь 27 чэрвеня 2007 г. N 31
docs -> Адукацыя і выхаванне
docs -> Тыпавыя штаты ўстаноў клубнага тыпу, навукова-метадычных цэнтраў I
docs -> Загад мiнiстэрства адукацыi рэспублiкi беларусь




База данных защищена авторским правом ©vuchoba.org 2019
звярнуцца да адміністрацыі

    Галоўная старонка