teksty1
  Звенiць святочны юбiлей, у хате тесна ад сяброу
  Ручеёчек – ручеёк
  А ў полi вярба, Пад вярбою вада
  Ты мне кажаш: «Бывай!». Дай цябе абдыму, Напаследак у вочы твае зазiрну
  Чараунiца ёлка мы целы год, мы целы год яго чакаем
  Адшукаю любві нашай сад, І паклічу цябе,адгукніся
  А в гостях я можа часта сумавау, Ня меу прычын для вясялосцi, Малодшы брат I той казау: «Ганi свой сум – збiрайся у госцi!»
  У дом суседні да дзяўчыны Хлопец з кветкамі ідзе
  Синь васильки воляй нябёс вытканы лёс
  На мурамскай дарожцы стаялі тры сасны
  Бывай абуджаная сэрцам дарагая, Чаму так горка, не магу я зразумець
  Майскi вальс вясна сорак пятага года
  Як памяць, альтанка ля роднае хаты Вярбою пакрыта i полымям роз
  У мяне сяброу багата, я сяброу пакличу у хату
  Пiлы ножнiцы толькi сонца высвечвала хаты
  Белае вiно I чырвонае
  Дзе заходiть сонца над маёй радзiмай у галубое неба вежа узнялась
  Белым воблачкам лёгкiм кружыць бусел над полем, Быццам хоча абняць сваiм добрым крылом
  Ты куды мяне клiчаш, паслухай ?
  Бераг белых буслоу
  Марш перамогi эх, грайце трубны марш
  Полька белорусская
  А у полi бяроза
  Шумiце бярозы вы шуміце шуміце
  Трэба дома бываць часцей
  Свеціць месяц, Б'ецца сэрца
  Лянок блакiтнавокi, так блiзкi, хоць далёкi Улебленая кветка бацькоускага палетка
  Калiна, калiна, я дзяучына ладная Не паказваю вiду, куды у вечары iду
  Нам сёння усе радня хто зойдзець у хату Хай чарачкi звяняць сягоння свята
  У сiняве сiнiм ранкам Як засвецiць расой сенажать
  Пакiнутая вёска паехалi людзi, пакiнулi хаты
  Я удзячны лёсу, што з усiх краёу
  Па нашай нiуцы плылi лябёдкi, Па нашай нiуцы плылi лябёдкi
  Гэй, беларуска! Як над сiнiм борам сонейка устала
  Па-над вёскай-вёсачкай, па-над вёскай-вёсачкай Сцелiцца туман
  Люблю цябе, мой горад
  Доктрор скорина дамоў вяртаўся пілігрым
  Ой сівы конь бяжыць у яго бела грыва
  ОЙ, сiвы конь ой сівы конь бяжыць
  А где та пара гора таму жыці
  Доўгі дзень, цёплы дзень Адплывае за аблокі
  Абудзiуся свет вясёлымi пагудкамi Засвяцiуся, заiскрыуся незабудкамi
  Я гляджу на твае косы русыя, Не магу наглядзецца нiяк
  Маладая зорка каля чыстае вады на мурожным сене
  Вiцебскi дождж там, дзе мылi пакiнулi у квеценi
  Запах чабора (пах чабаровы)
  Колькi б нам за жар-птушкаю услед не ганяцца, Усё роуна прыблудзiм назад у сяло
  Острова счастья наша мова, як песня дубровы
  Жураулi на палессе ляцяць
  Чарка на пасашок
  Жытнёвы звон калi за летам не убачу жыта
  Песня о родной земле
  У бацькоускiм кутку
  Вецер хвалі ўперад гоне, вербы гне, ходзяць спутаныя коні ў тумане
  Бацькоускi зруб яшчэ жыве бацькоускi зруб
  Няўжо канчаецца дарога, Плыве над ёй зялёны дым
  Няужо канчаецца дарога, Плыве пад ёй зялёны дым
  Птушкi з вырай ляцяць не пакiнуушы у гнёздах нiкога, у знямелых лясах ападае лiсцё да вясны
  Хутка дзень за днём бяжыць, Быццам котiцца
  Такi спрадвечны лёс мужчын Рвануцца з мiлых рук
  Калi бярозак беланогiх рабiны строгiя стаяць I стала торнаю дарогай сцяжынка вузкая мая
  Люблю наш край, старонку гэту
  Бiла дзеўку мацi бярозавым прутам, Каб дзеўка не стаяла з маладым рэкрутам
  Крынiчанька у маёй памяці мясціны
  Мой родны кут, як ты мне мілы
  Журавiны спелыя пайшли: Мы з табою iх збiраць прыйшлi
  На новое лето на новае лета хароницца жыта
  Роднаму краю знае толькi Бог адзiны, як мне любы лугавiны
  Ля светлафора стыну нелюдзiма
  Каханая мара я прыдумаў цябе ад самотнасці
  Я з прызнаннем запазнiуся, можа, Зноу твой след у дзень у той прывёу
  Ой, матуля, каханая Дарагая, залатая, адзiная!
  Прыцягненне сэрца
  Вочы цёмна-сiнiя белакурая дзяучына, кахана
  Шлях да беларусi
  Беларусь – мая мацi
  Электрычка празвянiць у гарачэй тiшынiи зморана
  Цветок папоротника
  Дарога партызанская
  Нi у цёмным саде i нi у чарнiцах Да вуснау мiлай не даступiцца
  Як лiлея на Дунаю, Як пралеска у белым гаю
  Салауiная ранiца
  Чудо раница я думай заняты з відна да змяркання
  Зноу салдату далёкая вёсачка снiцца, Снiцца i поуня у вёдрах празрыстай вадiцы
  Слово скорины шэры век, шэры дзень
  Поэма родине светла вiшнi цвятут, цвет купаецца у вечнасцi Усё Радзiме вясновую песню пяе
  Святло вачэй я любовi агонь запалю
  Ночка у сэрцы узышла Салауiнай зорнай карай
  Недарэчная вiна я адзiн I ты адна, я без цябе асiрацелы быццам
  Жаураначка, Людзi, гляньце, жаураначка
  У цішы над зямлей у эфіры начным Голас чысты гучыць-так пяе херувім
  Гора таму гора, хто пары не мае. Хто пары не мае, бо не там шукае
  Я вярнууся дамоу
  Хiба на вечар той можна забыцца, Сонца за борам жар-птушкай садзiцца
  Школьны баль нам с табою пакуль што не верыцца
  Косил ясь конюшину
directory teksty1  


База данных защищена авторским правом ©vuchoba.org 2019
звярнуцца да адміністрацыі

    Галоўная старонка