Дзе заходiть сонца над маёй радзiмай у галубое неба вежа узнялась



Дата канвертавання04.07.2016
Памер6.7 Kb.
БЕЛАЯ ВЕЖА

Дзе заходiть сонца над маёй радзiмай

У галубое неба вежа узнялась.

Над зялёным лесам нiбы ветразь у моры

Белым аксамiтам манiць к сабе нас.
Помнiць бела вежа ворага у навалу.

Дрэвы, як i людзi носяць святы ран.

Пушча укрывала, пушча памагала

Воiнам савецкiм, атрадам партызан.


А навокал вежы – як акiнуць вокам

Пушчы белавежскiя лясы.

Край ты мой любiмы, родная старонка

Подыхам мядовым пахнуць верасы.


Ранiцай у усходу сонейка заззяе,

Заiграе пушча усёй сваёй красой.



Сосны векавыя зноу стаяць сцяною

Залячыушы раны залатой смалой.
: teksty1
teksty1 -> Звенiць святочны юбiлей, у хате тесна ад сяброу
teksty1 -> Ручеёчек – ручеёк
teksty1 -> А ў полi вярба, Пад вярбою вада
teksty1 -> Ты мне кажаш: «Бывай!». Дай цябе абдыму, Напаследак у вочы твае зазiрну
teksty1 -> Чараунiца ёлка мы целы год, мы целы год яго чакаем
teksty1 -> Адшукаю любві нашай сад, І паклічу цябе,адгукніся
teksty1 -> А в гостях я можа часта сумавау, Ня меу прычын для вясялосцi, Малодшы брат I той казау: «Ганi свой сум – збiрайся у госцi!»
teksty1 -> У дом суседні да дзяўчыны Хлопец з кветкамі ідзе
teksty1 -> Синь васильки воляй нябёс вытканы лёс
teksty1 -> На мурамскай дарожцы стаялі тры сасны




База данных защищена авторским правом ©vuchoba.org 2019
звярнуцца да адміністрацыі

    Галоўная старонка