Падбярыце рускія адпаведнікі да беларускіх слоў. Адзначце тыя, якія адрозніваюцца месцам націску



старонка11/11
Дата канвертавання03.01.2017
Памер2.54 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   10   11

Адзначце правільна напісаныя словазлучэнні, дзе выдзеленае слова напісана правільна:




Т1.1) гаварыць несціхаючы;

2) неабношаны касцюм;

3) незавершаная намі работа;

4) жыццё неўпарадкавана;

5) нічога не здарылася.


Т2.1) неабдуманы адказ;

2) неацэнены мною ўчынак;

3) аповесць неапублікавана;

4) нішто не перашкаджала;

5) пайсці непаснедаўшы.


Т3.1) неасветлены пакой;

2) прыехаць непапярэдзіўшы;

3) задача неабазначана;

4) неацепленае сонцам памяшканне;

5) нічыйго дома.


Т4.1) неаплачаны пасажырам праезд;

2) неўтаймаванае жаданне;

3) узяць непрыглядаючыся;

4) грыбы незамарынаваны;

5) нечый аловак.


Т5.1) неакрэслены час;

2) неабгрунтаваны брыгадзірам довад;

3) адпусціць нешкадуючы;

4) бульба неабабрана;

5) ніякія прыклады;


Т6.1) нічыім селішчам;

2) ісці неспяшаючыся

3) коні ненакормлены;

4) неадмененае заданне;

5) непрычэсаная ветрам салома.


Т7.1) будынкі непафарбаваны;

2) нічыя шапка;

3) неарганізаваны адпачынак;

4) незаселенае людзьмі месца;

5) аддаць нечытаючы.


Т8.1) танкі незамаскіраваны;

2) нікому не забаранілі.

3) незабудаваны рабочымі

4) неўдасканаленая форма;

5) працаваць неадпачываючы.


Т9.1) неабсталяваны кабінет;

2) незаклееныя намі вокны;

3) нікога не пакрыўдзілі;

4) паехаць неразвітваўшыся;

5) ісціна неўстаноўлена.


Т10.1) гаварыць неспяшаючыся;

2) непадрыхтаваны даклад;

3) незвязаны матуляй світэр;

4) хата непабудавана;

5) ніхто не сумаваў.

Устаўце, дзе трэба, не або ні




Т1. 1) Н_ з месца!

2) Нельга забываць пра чалавека н_ на хвіліну;

3) Н_ звер, н_ чалавек, н_ птушка не парушалі зімовага сну.

4) Сярод чужых н_ знойдзеш сваіх.

5) Калі б н_ прыйшоў, ты заўсёды жаданы.


Т2. 1) Якая б н_ была навокал рань, якая б н_ стаяла цішыня Нёман заўсёды рабіў сваю работу.

2) Самае прыемнае было н_ ў падарунках, а ў арыгінальнасці віншавання.

3) З довадамі бацькі нельга было н_пагадзіцца.

4) Якія н_ зацятыя ў сваёй велічы прыгажуні-сосны і елкі, але і ім цікава, што побач знаходзіцца чалавек.

5) На хмарным небе сонца не паказвалася н_ на хвіліну.


Т3. 1) Бацька і дзед жылі ледзь н_ да ста гадоў.

2) Куды н_ ступі – баравікі!

3) Той вечар ты не можаш н_ помніць.

4) Здароў’е не купіш н_ за якія грошы.

5) Я не забуду н_ сяброў, н_ той гасціннай сустрэчы.


Т4. 1) Адкуль н_ вазьміся – чайка.

2) Васіль пра гэта н_ здагадваўся.

3) Нёман не ведаў адпачынку н_ ўдзень, н_ ўночы.

4) Вятры н_ раз тут загалосяць.

5) Я н_ мог н_ расказаць маці аб сваім знаёмстве з Марынай.


Т5. 1) Н_ хлебам адзіным жыве чалавек.

2) Дзе толькі н_ блукаў я тады са сваімі сябрамі.

3) Як бы н_ працівіліся халады, а прырода сваё возьме.

4) Тут н_ следу, н_ падковы, а ўсюды, як цвікі, ігліца.

5) Сумныя думкі не пакідаюць н_ на хвіліну.


Т6. 1) На сухой траве не было н_ расінкі.

2) Дзе гультай ходзіць, там ніва н_ родзіць

3) Якім бы доўгім н_ быў дзень, але і ён канчаецца.

4) Н_ дрэўца ў полі, н_ адзінокага кусціка.

5) То н_ шоўк, а рунь каля гары.


Т7. 1) Трэба дома бываць часцей, трэба дома бываць н_ госцем.

2) Гаворка за сталом не ладзілася, як н_ стараўся Раман ажывіць яе.

3) Н_ разу не было так весела і шумна ў бацькавай хаце.

4) Вецер шалёнымі парывамі ледзьве н_ збівае мяне з ног.

5) Навокал макрата, н_ прылегчы, н_ прысесці, н_ распаліць агонь.


Т8. 1) Н _ так лёгка зрабіць, як сказаць.

2) Н_ слова ў адказ.

3) Што н_ кажыце, а прыгажэйшага за наш горад няма.

4) Хочаш н_ хочаш, а прыбіраць пакой усё ж такі трэба.

5) Дзед прачнуўся н_ свет н_ зара.


Т9. 1) На вуліцы н_ душы.

2) Што н_ кажыце, а мой бацька любіў сеяць збожжа.

3) Надзеі н_ пакідаюць людзей нават у горы.

4) Старцу міля н_ круг.

5) Я не верыў н_ ў лёс, н_ ў багоў, толькі – у праўду і дружбу сяброў.


Т10. 1) Ой, н_ вецер з-за гор легкакрылы кучаравіў сасну пры дарозе.

2) Мы не зналі галубіным раннем н_ трывог, н_ гора, н_ клопату.

3) Н_ то загукала сава, н_ то прапішчаў заяц.

4) Не затрымліваючыся больш н_ на хвіліну, маці кінулася на другі канец вёскі.

5) Медальён, як н_ шукалі, знайсці не маглі.





Т1. 1) Не піла, не ела, н_ разу не прысела.

2) Сытым птушкам быў не страшны н_ моцны мароз, н_ халодны вецер.

3) Дзе н_ глянь, усюды ідзе будаўніцтва.

4) Прасіла яблынька адна, каб н_ садзілі ля дарогі.

5) Н_ нарадзіцца дзень не можа.


Т2.1) Хоць і стомлены быў дзед Талаш, але заснуў н_ адразу.

2) Вясковых хат амаль н_ было відаць за дрэвамі садоў, за вербамі і ліпамі.

3) Бераг тут такі, што няма н_ пад’езду, н_ падыходу да ракі.

4) Н_ аднаго голасу на вуліцы.

5) Дзе б ты н_ быў, чалавек, на якую б высокую прыступку культуры н_ ўзняўся, дбай і дбай!


Т3.1) Н_ новы штрых, н_ новае адценне не здолеюць паглыбіць хараства карціны.

2) Як бы н_ старалася сталасць, а не сцерці ёй таго, што накрэсліла дзяцінства.

3) Дождж н_ тады ідзе, калі просяць, а тады, калі сена косяць.

4) Н_ мазаля на далоні.

5) Ніводнай птушцы чалавек н_ прысвяціў столькі легенд, паданняў, прыказак і прымавак, як буслу.


Т4.1) Хто б н_ прыйшоў да вадаспада, з яго напіўшыся вады, адчуе ў сэрцы шчасце, радасць.

2) Ніколі, Радзіма, чужой н_ была ты, ніколі журбой н_ прыходзіла ў сны.

3) У адказ – н_ слова.

4) Н_ хачу між калосся быць коласам тым, што часамі ўзрастае без зерня.

5) Нельга даць у крыўду нічога жывога: н_ чалавека, н_ птушкі, н_ дрэва.


Т5.1) Як бы н_ звінелі, н_ спявалі баравыя закуткі, а рачулка давала пра сябе знаць.

2) Не жадаю госцем быць у доме, дзе н_ песень, н_ прыветных слоў.

3) Чаго толькі н_ насаджана тут, на градах, клапатлівымі рукамі маці!

4) Урыўкі чужых размоў даляталі да яе вушэй, але н_ затрымліваліся ў памяці, н_ пакідалі следу.

5) Нельга траціць н_ хвіліны.


Т6.1) Ледзь н_ з-пад самых ног узняўся жаўранак – і палілася радасная трэль.

2) Куды б н_ закінулі шляхі-дарогі чалавека, сцяжыны маленства ў яго жыцці і памяці займаюць асаблівае, адметнае месца.

3) Тут што н_ дрэва – у абхват!

4) Н_ званка ад сына.

5) Н_ адкладвай на заўтра, што можна зрабіць сёння.


Т7.1) Айчына. Бацькаўшчына. Радзіма. Як н_ назаві, яна застанецца тваёй сутнасцю.

2) Становішча бацькоў пры зяцю н_ такое моцнае, як пры сыне.

3) Дробязей у жыцці н_ бывае.

4) Н_ праезду, н_ праходу, белы пыл у полі, як бы тут дарожак зроду не было ніколі.

5) На вуліцы н_ жывой душы.


Т8. 1) Я ў бессмяротных хадзіў на вайне: за чатыры гады не кранулі н_ асколкі мяне, н_ кулі.

2) Дзе б н_ быў, кім бы ты н_ стаў, тут ты сказаў першае слова.

3) Кнігі Костусь н_ адкладвае ўбок, трымае ў руках разгорнутай.

4) То мароз, то адліга, н_ хмурынкі няма, быццам белую кнігу разгарнула зіма.

5) Дрэннае надвор’е н_ сапсавала святочнага настрою.


Т9.1)Мне нельга н_ паехаць на экскурсію.

2) Здаецца, няма н_ канца н_ краю незлічонаму лясному багаццю.

3) Як н_ гукаў я, не дагукаўся шчасця свайго на апошняй вярсце.

4) Н_ чалавека на возеры ў такую рань.

5) Н_ плач у самоце, дзяркач, на балоце.


Т10. 1) Куды н_ пайду я і дзе н_ спынюся, спявае жыццё на маёй Беларусі.

2) Ніхто н_ любіў так бор, як Алёшка.

3) Я н_ мог н_ пабываць у гэтых мясцінах.

4) Можа, болей н_ кроку поплеч нам не прайсці?

5) Няхай не будзе на зямлі н_ гулу танкавых матораў, н_ гарматных стрэлаў, н_ кулямётных чэргаў.





Т1. 1) Ноч застыла нашаша, а навокал - н_ душы.

2) Як жа вас н_ любіць, мае родныя сцежкі?

3) Не чакаецца сёння н_ дажджу, н_ маланкі, н_ ветру, н_ грому.

4) Якія б н_ з’явіліся машыны, што нават зоры ў небе зрушаць з месца, а чалавек, стваральнік адзіны, кіраўніком над імі застанецца.

5) На моры н_ бывае цішыні: гайдаецца зялёнае бязмежжа, на грэбнях скачуць водбліскі-агні.


Т2. 1) Куды н_ кінь, толькі сінь ды сінь.

2) Яшчэ канькоў н_ навастрылі дзеці, а восені ўжо як і не было.

3) Не дакарала, не журыла н_ ў цішыні, н_ пры гасцях – клубочак з лёну ўпусціла матуля ціха мне на шлях.

4) Няўжо ты, Надзея, н_ знаеш, як я даражу тваім імем?

5) Вёска яшчэ спявала: нідзе н_ агеньчыка.


Т3. 1) Не, ніколі н_ ў адной кріне не знайсці такіх цудоўных раніц.

2) Ці ж н_ вырастае магутны вяз з аднаго зярнятка малога?

3) Радзіма мая не старэяе н_ сонцам, н_ лесам, н_ травой.

4) Колькі _ страйся, а ўсяго не пераробіш.

5) Як той колас у полі, падстаўляючы сонцу грудзі, гавару сам сабе: ідзі, куды сэрца вядзе, – н_ зблудзіш.


Т4. 1) Н_ хмурынкі, н_ ветрыку ад Ляскавіч да Петрыкава.

2) Колькі, качка, н_ мудры, а лебедзем не будзеш.

3) Якіх толькі кветак н_ насіў табе я з палёў і лугоў.

4) Яшчэ сонца н_ ўстала з пасцелі, н_ прамыла расою вачэй.

5) Нельга траціць дарэмна н_ мінуты.


Т5. 1) Я сонцу вельмі рады і з першых сваіх дзён, дзе б н_ сустрэз яго, свой аддаю паклон.

2) Шэпча штосьці клён высокі, н_ хмурынкі на небе.

3) Дала мне маці гэту мову, каб н_ нямым прыйшоў у свет, дала мне маці гэту мову як спадчыну і запавед.

4) Чорнага собаля не вымае н_ мыла, н_ вада.

5) Ці ж гэта н_ шчасце – любіць?


Т6. 1) Якая ж восень н_ марыць быць багатай на журавіны?

2) Н_ снежныя навальніцы, н_ суровыя маразы не маглі спыніць адважных лётчыкаў.

3) Ну і год выдаўся: у садзе н_ яблычка.

4) Хто б і адкуль н_ прыехаў у беларускую сталіцу, перад ім прыветна і гасцінна раскрые свае абдымкі наш прыгожы горад.

5) Прыходзіць час, калі ўжо снег н_ сходзіць з галавы.


Т7. 1) Хай восені халоднае дыханне н_ закране цябе, маё каханне.

2) Без чалавечай і буслінай вернасці няма н_ дабрыні, н_ хараства.

3) І як бы н_ лёталі равкеты, яны за думку не хутчэйшыя.

4) Калькі ж яшчэ н_ адкрыта адценняў у мове маёй і блакіту?

5) Васіль выйшаў з хаты, не сказаўшы н_ слова.


Т8. 1) Пра што толькі н_ спявала скрыпка-весялуха!

2) Н_ яблыкі – зоры вісяць на галінках.

3) Н_ голасу сёння ў лесе.

4) Дзе б я _ быў далёка, у сэрцы ты жыла, знаёмая дарожка да роднага сяла.

5) Не відаць у вераснёўскіх садах н_ берасцянкі, н_ чыжыка.


Т9. 1) Няма н_ камара, н_ мушкі ў спёку.

2) Валасоў, брат, н_ пасееш на аблыселай галаве.

3) Увесь снежань н_ сняжынкі.

4) Шчасця хітрую жар-птушку не зловіш за агністы хвост, як н_ прыладжай ёй кармушкі, як н_ бяжы за ёй наўпрост.

5) Ці ж н_ могуць, мілы мой, твае дарогі, праходзіць толькі ля майго парога?


Т10. 1) Як жа па гожай, гэткай прыгожай Алесі мне н_ тужыць?

2) На лянівым кані н_ пад’ехаць, н_ падвесці.

3) Каму заляцяць зоры Вечнага агню ў сэрца, яно н_ счарсцвее ў таго аж да смерці і н_ зледзянее.

4) Неба сёння чыстае, яснае, н_ хмурынкі за цэлы дзень.

5) У Беларусі кожны куточак, де ты н_ подзеш, пяе.





Т1. 1) Н_ дзед Талаш, н_ Мартын Рыль не дагаварылі сваіх думак да канца.

2) Лабановіч стараўся заснуць, але яму штосьці н_ спалася. Н_ гуку ў адказ.

3) У нядзелю я прачнуўся н_ свет н_ зара.

4) Няма над возерам н_ ластавак, н_ чаек.

5) Як н_ быў рады Трухановіч, што скончылася гутарка, усё ж не ўтрымаўся, каб не адказаць на пытанні.


Т2. 1) Жыццё ніколі н_ было вельмі літасцівым да Рамана.

2) Нельга даць у крыўду нічога жывога: н_ чалавека, н_ ластаўкі, н_ вішнёвага дрэва.

3) Дарога зрабілася н_ праехаць н_ прайсці.

4) Гэтую песню н_ раз чуў у дзяцінстве ад маці і старэйшай сястры.

5) Малюнкі бацькоўскай зямлі! Нічым вас з памяці н_ сцерці!


Т3. 1) Напэўна, гэта і ёсць тое чароўнае людское шчасце, якому няма н_ назвы, н_ параўнання.

2) Лісце дубоў яшчэ вісела, моцна н_ абсыпалася і н_ пажаўцела.

3) Што н_ кветка, што н_ травінка, то свой гоман, свой нораў, сваё жыццё.

4) Назаўтра мы прачнуліся н_ свет н_ зара.

5) Кім бы чалавек н_ стаў, якую б спецыяльнасць н_ выбраў, у ім жыве патрэба няспыннага духоўнага ўзбагачэння



Т4. 1) Вочы ў Ясюкевіча не ўмелі хлусіць. Як бы ён н_ сваволіў, яны былі простыя і сумленныя, гэтыя вочы.

2) Дзед не глядзеў н_ на ўнука, н_ на Халімона Кірдуна, што стаяў ля сценкі.

3) Дзе б н_ будаваліся судны, як бы н_ назваліся, а падзяляліся на два класы – хадавыя і сплаўныя.

4) Хіба ж н_ мілы час такі на схіле лецейка пад восень!

5) Н_ слёз, н_ тугі, н_ жаданняў няма – ноч у казках мяне закалыша.


Т5 1) Лемяшэвіч быў упэўнены: у такі ранні час на беразе н_ адной жывой душы няма.

2) Фізічна ён адчуваў сябе здаровым, але была нейкая душэўная дэпрэсія: не хацелася н_ падымацца з ложка, н_ есці, н_ гаварыць з суседзямі, н_ нават думаць.

3) Пакацілася рэха па ўзгорках лясных, а назад да мяне н_ вярнулася.

4) Няма н_ кавалачка вольнай ад снегу зямлі.

5) Кім бы вы н_ працавалі, усюды, на любой рабоце шукайце новае, адкрывайце, тварыце.


Т6. 1) Пятра н_ стамлялі частыя службовыя камандзіроўкі па Беларусі і за яе межы.

2) Што б н_ рабілася ў жыцці Мар’яна да ўсяго добрага і сур’ёзнага прыходзілася ісці праз хваробы і страты.

3) Сонца не паказвалася н_ на хвіліну.

4) Што б н_ здарылася, якая б н_ ўзнікла сітуацыя, першы знаходзіў выйсце Віктар Іванавіч.

5) Напэўна, гэта і ёсць тое чароўнае людское шчасце, якому няма н_ назвы, н_ параўнання.


Т7. 1) Дрэвы н_ ўмеюць працівіцца людзям.

2) Ніхто так дзецям н_ спагадае , як родная маці.

3) Усё часцей дзяцінства сніцца, дзе б у дарозе я н_ быў.

4) Як н_ дзіўна, за дзвярыма прашалясцелі крокі.

5) Людскія ўчынкі н_ бываюць марнымі.


Т8.1) Некалі не было н_ тэлевізара, н_ радыё, н_ тэлефона.

2) Сэрца ледзь н_ вырвалася з грудзей.

3) Я ніколі н_ ўмеў лавіраваць, і заўсёды ішоў напралом.

4) Дзе б ты н_ быў, вабяць да сябе крыніцы твайго маленства.

5) Ніхто яшчэ н_ казаў, што Загорскія н_ паважаюць продкаў.


Т9. 1) Што н_ кветка, што н_ травінка, то свой гоман, свой нораў, сваё жыццё.

2) Назаўтра мы прачнуліся н_ свет н_ зара.

3) Колькі б н_ слухаў паланезы Агінскага, яны застаюцца блізкімі і дарагімі сэрцу.

4) Кім бы чалавек н_ стаў, якую б спецыяльнасць н_ выбраў, у ім жыве патрэба няспыннага духоўнага ўзбагачэння.

5) Лета не шкадавала н_ суніц, н_ чарніц, н_ вішань, н_ яблыкаў.


Т10. 1) Баяцца зварухнуцца дрэвы, каб хаця н_ пушыначкі, н_ сняжыначкі не атрэсці са сваіх галін.

2) Яшчэ н_ раз давядзецца затрымацца, бо закончыць работу трэба своечасова.

3) Амаль нідзе ў Еўропе н_ знаходзілі столькі скарбаў, колькі ў Беларусі.

4) Куды н_ зірнеш – усё заплецена павуціннем.



5) Лісце дубоў яшчэ вісела, моцна н_ абсыпалася і н_ пажаўцела.







: bel
bel -> Праверкі алімпіядных работ па беларускай мове і літаратуры, 8 клас
bel -> Belarusian historical review
bel -> Беларускі гістарычны агляд
bel -> У гасцях у вечнасці Мора Герадота
bel -> Казакова Ірына Валер'еўна Доктар філалагічных навук Беларускі фальклор Курс лекцый
bel -> Век Вадаліва (Аповесць)
bel -> Сярэдняя школа №4 г. Ваўкавыска
bel -> Праверкі алімпіядных работ па беларускай мове і літаратуры, 6 клас
bel -> 1. Тэарэтычны матэрыял Практычныя заданні
bel -> Жанчына як “іншае” ў дыскурсе беларускай дэмакратыі


1   2   3   4   5   6   7   8   9   10   11


База данных защищена авторским правом ©vuchoba.org 2019
звярнуцца да адміністрацыі

    Галоўная старонка