Сцэнарый вечара “Беларусь – мой гонар І радасць мая”



Дата канвертавання03.07.2016
Памер47.97 Kb.
СЦЭНАРЫЙ ВЕЧАРА

Беларусь – мой гонар і радасць мая”.



Транспарант: “Роднае слова!.. Як жыло ты з намі – будзеш вечна жыці, грамадой мільёнаў з светам гаманіці” (Янка Купала). Заслону найлепш упрыгожыць беларускім арнаментам. З аднаго боку сцэны можна павесіць плакат-зварот да вучняў:
“Дзе мой край, там дзе вечную песню пяе Белавежа”

У. Караткевіч

Перад заслонаю вядучыя (дзве дзяўчыны і юнак).



1-ы чытальнік.

Дзе мой край? Там, дзе вечную песню

пяе Белавежа,

Там, дзе Нёман на захадзе помніць

варожую кроў,

Дзе на ўзвышшах Наваградскіх

дрэмлюць суровыя вежы

І вішнёвыя хаты глядзяцца ў шырокі

Дняпро.

2-гі чытальнік.

Дзе мой край? Там, дзе вечную песню

пяе Белавежа,

Ты ляжыш там, дзе сіняя Прыпяць

ласкава віецца,

Дзе Сафія плыве над Дзвіною, нібы

карабель…

Там, дзе сэрца маё з першым крокам,

як молат, заб’ецца,

Калі б, нават сляпым і глухім

я прыйшоў да цябе.

3-ці чытальнік.

Што сляпым? Нават мёртвым успомню

высокія зоры,

Над ракою чырвонай і цьмянай палёт

кажаноў,

Белы ветразь на сініх, на гордых, як

мора, азёрах,

І бары-акіяны, і неба – разлівы ільноў.


1 вядучы:

У любімай мове, роднай, наскай,

Ах якія словы: “Калі ласка!..”

Як звіняць яны сардэчнаю струною,

Праз усё жыццё ідуць са мною.

2 вядучы:

Трапіць госць у будзень, а ці ў свята:



  • Калі ласка, калі ласка ў хату!

Не паспелі сесці пры сустрэчы,

Як патэльня засквірчала ў печы,

Бульба, смажаніна і каўбаска,

Пакаштуйце, людцы, калі ласка!



3 вядучы:

Хлопец кажа дарагой дзяўчыне:



  • Калі ласка, будзеш гаспадыняй!

Эх, жыццё збудуем мы прыгожа,

Усе з табой нягоды пераможам.



1 вядучы:

Гром грыміць. З нябёсамі размова:



  • Калі ласка, цёплы дождж вясновы!

І не вельмі буйны, і не рэдкі, -

На сады, на пушчы, на палеткі,

На грыбы, на ягады, на кветкі…

2 вядучы:


  • Калі ласка! – наш зварот бясконцы,

Мы гаворым ранішняму сонцу:

  • Калі ласка, выйдзі з хмары,

Радасцю аблашчы нашы твары,

Ты ўзнімі з сабою нашы мары!



3 вядучы:

  • Калі ласка!.. – нашай роднай мовы

Шчырыя і ласкавыя словы.

(Пятрусь Броўка)



2 вядучы:

Бясследна нішто не міне,

Гісторыя слова адродзіць.

Ты мост, па якім да мяне

Мінуўшчына ў госці прыходзіць.

3 вядучы:

Мільгаюць старонкі твае –

І мы размаўляем з вякамі,

І продак да нас дастае

Радкімі, нібыта рукамі.

(Пятро Макаль)


2 чытальнік:

Зямлю лапцямі

прадзеды мясілі,

гады лічылі дбайныя зязюлі…

Мужнелі продкі,

гадавалі сілы,

ніякія каб злыдні

не кранулі,

ніякая каб нечысць не скарыла

крывіцкай, «рускай, богам

данай» мовы,

Францыск Скарына

ўвекавечыў дарагія словы…

(Мікола Трафімчук)


Узнімаецца заслона. На сцэне група вучняў (пераважна юнакі) у старадаўнім беларускім адзенні. Стаяць так, быццам гэта першыя з той вялікай грамады, якая прагне “людзьмі звацца”. Наперадзе – сімвалічныя фігуры Кастуся Каліноўскага, Францішка Багушэвіча, Цёткі, Янкі Купалы. Іх мы пазнаём па вядомых знешніх прыкметах, а таксама газеце “Мужыцкая праўда”, вокладках кніг “Дудка беларуская”, “Лучынка”, “Гусляр”. Пакуль гэта грамада вельмі павольна выходзіць з-за куліс на сярэдзіну сцэны, гучаць галасы вядучых.

1 вядучы:

Было спрадвеку, слова, ты

Крыніцай цудадзейнай сілы,

Што вызваляла з нематы,

Айчыны ніву каласіла.

2 вядучы:

Ты наталяла смяглы рот

І выкрасала ўдар грамовы,

Каб сам сабою стаў народ,

Пачуўшы гукі крэўнай мовы.

(Рыгор Барадулін)



1 вядучы:

Дзіўлюся табе, чалавечае слова!

Дзіўлюся вялікаму мноству твайму.

Ты можаш быць моцным,

Ты можаш быць кволым,

І словам, якім пачынаюць вайну.

(Алесь Вечар)

На сцэну выходзіць скрыпач, выконвае пачатак Другога канцэрта С.Рахманінава.



2 вядучы:

Ёсць словы – тварцы,

Ёсць словы – салдаты,

І словы без сэнсу – адна балбатня,

На свеце існуе слоў вельмі багата,

Але найжахлівей іх слова “вайна”.

(Алесь Вечар)

3 вядучы:

Родным словам мы грознай парою

Гуртавалі рады змагароў,

З родным словам на вуснах герояў

Запякалася алая кроў.

(Ніл Гілевіч)



3 вядучы:

І прымаўка – прымоўка

Біла немцаў лоўка…

Некалькі чалавек як бы спаборнічаюць, успамінаюць прымаўкі часоў Вялікай Айчыннай вайны:



  • Фашысцкаму ваяку наш штык не да смаку.

  • Будзе помніць вораг партызанскі порах.

  • Добрым людзям мір, а шаленцам галавой у вір.

  • Фашысты высока масціліся ды нізка зваліліся.

1 вядучы.

Эх, частушка, ты, частушка,

Слова кожнае – снарад…

Дзяўчаты (пяюць частушкі ваеннага часу):

І пад Мінскам і пад Брэстам,

Ля Вілейкі, ля Свянцян

Не знаходзіць немец месца

Ад удараў партызан.
Дождж ідзе, дождж ідзе,

На вуліцы слізка,

Уцякайце, паліцаі,

Партызаны блізка.




1 вядучы:

За чалавечую веліч над зверам

І слова таксама змагалася тут.

Яно палымнела на тварах плакатаў,

Яно вырывалася з крыкам з грудзей,

Яно ганьбавала злачынцаў і катаў,

Яно падымала мільёны людзей.

2 вядучы:

Сабраць, як бы войска, вялікія словы,

Паставіць сцяною насупраць вайны,

Каб сілай сваёю жывыя асновы

Для дружбы народаў стваралі яны.

(Алесь Вечар)



4-ы чытальнік.

Дзе мой край? Там, дзе людзі ніколі

не будуць рабамі,

Што за поліўку носяць ярмо

ў безнадзейнай турме,

Дзе асілкі-хлапцы маладымі ўзрастаюць

дубамі,

А мужчыны, як скалы, - ударыш



і зломіцца меч.

5-ы чытальнік.

Дзе мой край? Там, дзе мудрыя продкі

ў хвоях паснулі,

Дзе жанчыны як радасны сон у стагах

на зары,

А дзяўчыты, як дождж залаты.

А сівыя матулі,

Як жніўё з павуціннем і добрае сонца

ўгары.

1-ы чытальнік.

Там звіняць неўміручыя песні на

поўныя грудзі,

Там спрадвеку гучыць мая мова,

булатны клінок.

Тая гордая мова, якую й тады не

забудзем,

Калі сонца з зямлёю ў апошні

заглыбяцца змрок

2-гі чытальнік.

Ты – наш край. Ты – чырвоная груша

над дзедаўскім домам,

Лістападаўскіх знічак густых

фасфарычная раць,

Ты – наш сцяг, што нікому, нікому

на свеце, нікому

Не дамо абсмяяць, апаганіць, забыць

ці мячом зваяваць.

3-ці чытальнік.

Мы клянёмся табе баразной сваёй

першай на полі

І апошняй раллёй, на якую ўпадзём

у журбе.

Мы клянёмся табе, што ніколі,


Усе (разам).

Ніколі,


Ніколі,

Так,


Ніколі не кінем,

Не кінем,



Не кінем цябе.

(Уладзімір Караткевіч)



База данных защищена авторским правом ©vuchoba.org 2019
звярнуцца да адміністрацыі

    Галоўная старонка