Свеце месяц, свец, Як дзюрка ў сярмязе; Паніч за мужычкай Безустання лазе



Дата канвертавання14.07.2016
Памер6.22 Kb.
МАРЫСЯ

Свеце месяц, свец, Як дзюрка ў сярмязе;


Паніч за мужычкай Безустання лазе.

Дваццаць год Марысі, Кроў іграе ў целе,


З панскім сынам ночкі Каратае, дзеле.

"Марыся, Марыся! -- Гавора ёй маці: --


Кінь на паніча так Вачыма міргаці".

Яна як не чуе Матчыных мараляў:


Спусці маці з вока, -- Дзеўка й загуляла.

Пад лясок, за вёску, Бы далей ад дому,


Ляціць на спатканне К панічу ўдалому.

Што з сабой там робяць, Як час каратаюць? --


Гэта хіба толькі Муж і з жонкай знаюць.

Свеце месяц, свеце, Як лысіна ў пана;


Мусіць быць нарэшце Песня даспявана.

Ад пакус і ўцехаў Крок адзін к пакуце, --


Быці бабай дзеўцы Часам чорт паплуце...

Панічу з паненкай, З багатай Амэляй,


Ужо рукі хусткай Ксёндз вяжа ў касцеле.

Панічова ж любка, Марыля ўдалая,


На прылёты бусла Слёзна паглядае.

Марыся, Марыся! Галоўкі не чухай, --


Не слухала маці, Бабкі цяпер слухай.


База данных защищена авторским правом ©vuchoba.org 2016
звярнуцца да адміністрацыі

    Галоўная старонка