Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт зацвярджаю



старонка1/3
Дата канвертавання02.07.2016
Памер0.58 Mb.
  1   2   3




Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт
ЗАЦВЯРДЖАЮ

Прарэктар па вучэбнай працы

________________ А. В. Данільчанка

____________________

Рэгістрацыйны № ТД-______________/р.

Методыка выкладання гісторыі



Вучэбная праграма для спецыяльнасці:
1-21 03 01 Гісторыя (па накірунках)


Факультэт __гістарычны___

(назва факультэта)




Кафедра __гісторыі паўднёвых і заходніх славян

(назва кафедры)




Курс (курсы) __4___




Семестр (семестры) _7(1)_




Лекцыі __42/14_____

(колькасць гадзін)



Экзамен ___7 (1)_/10 (2)__

(семестр)



Практычныя (семінарскія)

заняткі __20/4___

(колькасць гадзін)


Залік ___няма______

(семестр)






Курсавы праект (работа) __няма______

(семестр)



КСР/КСР ____6/0________

(колькасць гадзін часов)






Аўдыторных гадзін па дысцыпліне ____68/18___

(колькасць гадзін)






Усяго гадзін па дысцыпліне __152_

(колькасць гадзін)



Форма атрымання вышэйшай адукацыі __вочная/завочная_

Склала _Л. А. Козік, канд. гіст. навук, дацэнт

2013 г.


Вучэбная праграма састаўлена на падставе тыпавой праграмы курса “Методыка выкладання гісторыі”, зацвердж. 13.03.2009 г., рэг. № ТД-Д.074/тып

Разгледжана і рэкамендавана да зацвярджэння кафедрай гісторыі паўднёвых і заходніх славян

____________________

(дата, нумар пратакола)


Загадчык кафедрай

____________ А. П. Салькоў_

(подпіс) (І. Прозвішча)

Адобрана і рэкамендавана да зацвярджэння вучэбна-метадычнай камісіяй гістарычнага факультэта


___1.07.2013, пратакол № 15_

(дата, нумар пратакола)


Старшыня

___________ В. В. Сяргеенкава

(подпіс) (І. Прозвішча)
ТЛУМАЧАЛЬНАЯ ЗАПІСКА

Вучэбная праграма дысцыпліны “Методыка выкладання гісторыі” распрацавана ў адпаведнасці з наступнымі нарматыўнымі і метадычнымі дакументамі:

— Макет адукацыйнага стандарту вышэйшай адукацыі першай ступені (зацверджаны загадам Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь ад 13.06.2006 г. № 374);

— Адукацыйны стандарт «Вышэйшая адукацыя. Першая ступень. Спецыяльнасць 1-21 03 01 Гісторыя (па накірунках)» (зацверджаны 29.05.2008).

У вучэбнай праграме ўлічаны наступныя патрабаванні адукацыйнага стандарта.

1.1. Агульныя патрабаванні да фарміравання сацыяльна-асобасных кампетэнцый выпускніка. Агульныя патрабаванні да фарміравання сацыяльна-асобасных кампетэнцый выпускніка вызначаюцца наступнымі прынцыпамі:

— гуманізацыі як прыярытэтнага прынцыпу адукацыі, што забяспечвае асобасна-арыентаваны характар адукацыйнага працэсу і творчую рэалізацыю выпускніка;

— фундаменталізацыі, што спрыяе арыентацыі зместу дысцыплін сацыяльна-гуманітарнага цыклу на выяўленне сутнасных асноў і сувязей між разнастайнымі працэсамі навакольнага свету, прыродазнаўчымі і гуманітар-нымі ведамі;

— кампетэнтнаснага падыходу, што вызначае сістэму патрабаванняў да арганізацыі адукацыйнага працэсу, накіраваных на ўмацаванне яго практычнай арыентаванасці, павышэнне ролі самастойнай працы студэнтаў пры вырашэнні задач і сітуацый, якія мадэлююць сацыяльна-прафесійныя праблемы, фарміраванне ў выпускнікоў здольнасці дзейнічаць у зменлівых жыццёвых умовах;

— сацыяльна-асобаснай падрыхтоўкі, што забяспечвае фарміраванне ў студэнтаў сацыяльна-асобаснай кампетэнтнасці, заснаванай на адзінстве набытых гуманітарных ведаў і ўменняў, эмацыянальна-каштоўнасных адносін і сацыяльна-творчага вопыту з улікам інтарэсаў, патрабаванняў і магчымасцей навучэнцаў;

— міждысцыплінарнасці і інтэгратыўнасці сацыяльна-гуманітарнай адукацыі, рэалізацыя якіх забяспечвае цэласнасць вывучэння гуманітарных ведаў і іх узаемасувязь з сацыяльным кантэкстам будучай прафесійнай дзейнасці выпускніка.

У адпаведнасці з адзначанымі прынцыпамі выпускнік вышэйшай навучальнай установы пры падрыхтоўцы ў межах адукацыйнай праграмы першай ступені павінен набыць наступныя сацыяльна-асобасныя кампетэнцыі:

– кампетэнцыя культурна-каштоўнаснай і асобаснай арыентацыі;

– кампетэнцыя грамадзянскасці і патрыятызму;

– кампетэнцыя сацыяльнага ўзаемадзеяння;

– кампетэнцыя камунікацыі;

– кампетэнцыя зберажэння здароўя;

– кампетэнцыя самаўдасканалення.

Замацаванне ў выпускніка сацыяльна-асобасных кампетэнцый спрыяе развіццю сацыяльна-прафесійнай кампетэцыі як інтэграванага выніку адукацыйнага працэсу ў ВНУ.

Выпускнік у выніку сацыяльна-гуманітарнай падрыхтоўкі павінен развіць наступныя метапрадметныя кампетэнцыі:

– валоданне метадамі сістэмнага і параўнаўчага аналізу;

– уменне крытычнага мыслення;

– валоданне ўменнямі праектаваць і прагназаваць;

– уменне вучыцца, павышаць кваліфікацыю на працягу ўсяго жыцця;

– уменне працаваць у камандзе;

– наяўнасць асобасных якасцей: самастойнасці, адказнасці, арганізаванасці, мэтаскіраванасці і іншых матывацыйна-каштоўнасных і эмацыянальна-валявых якасцей.

1. 2. Мэта і задачы вучэбнай дысцыпліны. Мэта дысцыпліны “Методыка выкладання гісторыі” – тэатрэтычная і практычная падрыхтоўка будучых настаўнікаў гісторыі. Задачамі курса з’яўляецца авалоданне студэнтамі асноўных тэарэтычных ведаў, выпрацоўка уменняў, неабходных для арганізацыі працэсса навучання гісторыі, выяўленне асноўных развіваючых і выхаваўчых магчымасцей гісторыі.

У адпаведанасці з патрабаваннямі адукацыйнага стандарта да кампетэнцый выпускніка па дысцыпліне «Методыка выкладання гісторыі» выпускнік павінен:



ведаць:

– праблематыку і змест методыкі выкладання гісторыі, яе сувязь з іншымі дысцыплінамі;

– асноўныя дакументы, якія рэгулююць выкладанне гісторыі ў сярэдняй школе;

– сутнасць сучасных адукацыйных тэхналогій і асноўныя патрабаванні да іх;

– сучасныя патрабаванні да ўрока гісторыі, структуру і тыпалогію ўрокаў;

– перавагі і недахопы лекцыйна-семінарскай сістэмы навучання;

– асноўныя сродкі навучання, нетрадыцыйныя падыходы ў навучанні гісторыі;

– асноўныя метады вуснага навучання гісторыі, альтэрнатыўныя падыходы ў вывучэнні гісторыі;

– структуру гістарычных ведаў;

– прынцыпы пабудовы вучэбных праграм па гісторыі;

– прыёмы работы з храналогіяй і картай (контурнымі картамі);

– асноўныя віды паўтарэння і методыку іх арганізацыі;

– правілы адбора і дэманстрацыі наглядных дапаможнікаў;

– методыку фарміравання гістарычных паняццяў, уменняў;

– класіфікацыю метадаў навучання і іх характарыстыку;

– педагагічны этыкет настаўніка гісторыі, нормы паводзін у педагагічным і вучэбным калектыве;

– крытэрыі ацэнкі ведаў, уменняў і навыкаў вучняў;

умець:

– выкарыстоўваць лагічныя заданні на ўроках гісторыі;

– складаць каляндарна-тэматычныя планы;

– аналізаваць урок з пазіцыі сучасных патрабаванняў да яго правядзення;

– выкарыстоўваць нарматыўныя дакументы і метадычную літаратуру;

– аб’ектыўна ацэньваць веды вучняў;

– працаваць з археалагічным матэрыялам, арганізоўваць працу з крыніцамі на ўроках гісторыі;

– выкарыстоўваць наглядныя дапаможнікі на ўроках гісторыі;

– фарміраваць уяўленні аб гістарычных фактах, часе, прасторы;

– арганізоўваць працу з кнігай (падручнікам, хрэстаматыяй, навукова-папулярнай літаратурай і г.д.) на ўроках гісторыі і дома;

– выбіраць метады, прыёмы і сродкі навучання;

– вызначаць мэту і задачы ўрока, яго месца ў сістэме гістарычнай адукацыі;

– вызначаць узровень асобаснага развіцця вучняў;

– складаць план і план-канспект урока;

– выкарыстоўваць лекцыйна-семінарскую сістэму навучання ў сярэдняй школе;

– арганізоўваць рознаўзроўневае навучанне;

– ажыццяўляць структурна-функцыянальны аналіз вучэбнага матэрыялу.

1. 3. Структура зместу вучэбнай дысцыпліны. У структуры зместу вучэбнай дысцыпліны вылучаюцца ўзбуйненыя дыдактычныя адзінкі – раздзелы. Структура зместу вучэбнай дысцыпліны ўключае: уводзіны; раздзелы; тэмы вучэбных заняткаў.

Па кожнаму вучэбнаму раздзелу ў адпаведнасці з мэтамі і задачамі па фарміраванню і развіццю ў студэнтаў прафесіянальных кампетэнцый праектуюцца і рэалізуюцца пэўныя лекцыйныя і семінарскія (практычныя) заняткі. Змест тыпавой праграмы па методыцы выкладання гісторыі дазваляе вывучаць дысцыпліну па праблемнаму прынцыпу.



1. 4. Метады (тэхналогіі) навучання. Па кожнаму вучэбнаму раздзелу ў адпаведнасці з яго мэтай і задачамі па фарміраванню і развіццю ў студэнтаў прафесіянальных кампетэнцый праектуюцца і рэалізуюцца разнастайныя педагагічныя тэхналогіі. У ліку эфектыўных педагагічных методык і тэхналогій, што спрыяюць актывізацыі пазнавальнай творчай дзейнасці студэнтаў, набыццю імі вопыту самастойнага вырашэння разнастайных задач, варта вылучыць тэхналогіі праблемна-модульнага навучання; тэхналогіі модульна-рейтынгавага навучання; метад праектаў, ці праектныя тэхналогіі; камунікатыўныя тэхналогіі (калоквіумы, дыскусіі, круглыя сталы, прэс-канферэнцыі, вучэбныя дэбаты, і інш.); гульневыя тэхналогіі (арганізацыя і правядзенне дзелавых, ролевых, імітацыйных гульняў і інш.).

1. 5. Кантралюемая самастойная праца студэнтаў. Важную ролю ў падрыхтоўцы спецыялістаў з вышэйшай адукацыяй адыгрывае выкарыстанне кампетэнтнаснага падыходу, які істотна ўзмацняе практычную арыентаванасць адукацыйнага працэсу і павялічвае ролю кіруемай самастойнай працы студэнтаў. Кіруемая самастойная праца студэнтаў арганізуецца ў адпаведнасці з Палажэннем аб самастойнай працы студэнтаў, распрацаваным вышэйшай навучальнай установай. Пры гэтым патрэбна кіравацца існуючымі нарматыўнымі дакументамі (Стандарт), а таксама накопленым вопытам Беларускага дзяржаўнага універсітэта і іншых ВНУ Рэспублікі Беларусь (Гл.: Сергеенкова В. В. Управляемая самостоятельная работа студентов. Модульно-рейтинговая и рейтинговая системы. Мн., 2004; Лобанов А. П., Дроздова Н. В. Управляемая самостоятельная работа студентов в контексте инновационных технологий. Мн., 2005; Педагогические основы самостоятельной работы студентов / Под ред. О. Л. Жук. Мн., 2005).

Кіруемая самастойная праца студэнтаў прадугледжвае выкананне практычных заданняў, азнаямленне з вучэбнай і вучэбна-метадычнай літаратурай.



1. 6. Дыягностыка сфарміраванасці кампетэнцый студэнта. Адукацыйным стандартам першай ступені цыклу вызначаецца наступная працэдура дыягностыкі:

— вызначэнне аб’екта дыагностыкі, якім з’яўляюцца кампетэнцыі выпускніка;

— выяўленне фактычных вучэбных дасягненняў студэнта з дапамогай крытэрыяльна-арыентаваных тэстаў і іншых сродкаў дыагностыкі;

— вымярэнне ступені адпаведнасці вучэбных дасягненняў студэнта патрабаванням навучальнага стандарта;

— ацэнка вынікаў адпаведнасці вучэбных дасягненняў студэнта патрабаванням адукацыйнага стандарта (з дапамогай шкалы ацэнак).

Ацэнка вучэбных дасягненняў студэнтаў на працягу семестра і на экзамене ажыцяўляецца па дзесяцібальнай шкале.

Пры дыягностыцы сфарміраванасці кампетэнцый выкарыстоўваюцца наступныя галоўныя сродкі: кантрольныя працы (кантрольнае заданне), практычныя заданні (вусныя і пісьмовыя), праекты і іншыя сродкі дыягностыкі.

ЗМЕСТ ВУЧЭБНАГА МАТЭРЫЛА

(дзённая форма навучання)



п/п

Назва раздзелаў, тэм, іх змест



Колькасць гадзін

Аўдыторныя

Самаст.

праца


Лекцыі

Практыч., семінар.

Лаб. заняткі

КСР/КСР

1.

Уводзіны. Тэарэтычныя асновы методыкі выкладання гісторыі.

4










10

2.

Метады і метадычныя прыёмы навучання гісторыі

14

6




2

10

3.

Урок гісторыі, яго адукацыйна-выхаваўчы змест

4










14

4.

Фарміраванне гістарычных ведаў школьнікаў. Храналогія і перыядызацыя ў гісторыі

12

8




2

8

5.

Развіццё пазнавальнай самастойнасці вучняў у працэсе навучання гісторыі.

4

4







8

6.

Пазаўрочная работа па гісторыі













8

7.

Праверка, ацэнка і ўлік ведаў, уменняў і навыкаў вучняў

4

2




2

8

8.

Прафесійныя і асабістыя якасці настаўніка гісторыі













8

9.

Пачатак прафесійнай дзейнасці













10




Усяго

42

20




6

84


ЗМЕСТ ВУЧЭБНАГА МАТЭРЫЛА

(завочная форма навучання)

№п/п

Назва раздзелаў, тэм

Колькасць гадзін







Аўдыторныя

Самаст.

праца








Лекцыі


Практыч.,

семінар.


Лаб.

занят.


КСР





1

Уводзіны. Тэарэтычныя асновы методыкі выкладання гісторыі.

2










14

2

Метады і метадычныя прыёмы навучання гісторыі

4

2







16

3

Урок гісторыі, яго адукацыйна-выхаваўчы змест

2










16

4

Фарміраванне гістарычных ведаў школьнікаў. Храналогія і перыядызацыя ў гісторыі

4










16

5

Праверка, ацэнка і ўлік ведаў, уменняў і навыкаў вучняў

2

2







16

6

Развіццё пазнавальнай самастойнасці вучняў на ўроках гісторыі













14

7

Пазаўрочная дзейнасць вучняў













14

8

Прафесійныя і асабістыя якасці настаўніка гісторыі













14

9

Пачатак прафесійнай дзейнасці













14




Усяго

14

4







134


Вучэбна-метадычная карта вучэбнай дысцыпліны (дзённая форма навучання)

Нумар раздзела, тэмы, занятка

Назва раздзела, тэмы, занятка; пералік вывучаемых пытанняў



Колькасць аўдыторных гадзін

Матэрыяльнае забеспячэнне заняткаў (наглядныя, метадычгыя дапаможнікі і інш.)

Літаратура


Формы кантроля ведаў



лекцыі

практычныя

(семінарскія)

заняткі


Лабараторныя заняткі

Кантралюемая самастойная праца студэнтаў

1

2

3

4

5

6

7

8

9

1.

Методыка выкладання гісторыі: прадмет і задачы

  1. Прадмет і задачы методыкі выкладання гісторыі.

2. Сувязь методыкі выкладання гісторыі з іншымі навукамі.

3. Характарыстыка сістэмы гістарычнай адукацыі ў Рэспубліцы Беларусь

4. Школьная праграма па гісторыі: прынцыпы пабудовы, значэнне, структура.


4










Праграма па гісторыі для сярэдняй школы, Кодэкс Рэспублікі Беларусь аб адукацыі, канцэпцыя гістарычнай адукацыі ў РБ

1, 2, 3, 4, 7

Апытанне

2.

Методыка фарміравання гістарычных ведаў.

  1. Роля гістарычных ведаў у фарміраванні светапогляду вучняў.

  2. Структура і функцыі гістарычных ведаў.

  3. Гістарычныя ўяўленні: характэрныя рысы і класіфікацыя.

  4. Методыка фарміравання ўяўленняў пра гістарычныя факты.

  5. Лакалізацыя гістарычных фактаў у прасторы.

Методыка выкарыстання гістарычных карт на уроках гісторыі.

4

2







Праграма па гісторыі для сярэдняй школы, падручнікі па гісторыі, гістарыяная карта

1, 3, 4, 7, 9

Інтэрактыўныя метады (“Алфавіт”)

3.

Методыка фарміравання ўяўленняў аб часе на ўроках гісторыі. Развіццё храналагічных уменняў вучняў.

  1. Лакалізацыя гістарычных фактаў ў часе.

2. Методыка работы з гістарычнымі датамі.

3. Развіццё храналагічных уменняў вучняў.



4

2







Праграма па гісторыі для сярэдняй школы, падручнікі па гісторыі

1, 3, 4, 6, 7, 9

Практычныя заданні. Індывідуальныя кансультацыі

4.

Методыка фарміравання паняццяў і ўменняў на уроках гісторыі.

  1. Класіфікацыя гістарычных паняццяў.

  2. Методыка фарміравання гістарычных паняццяў і працы з імі.

  3. Класіфікацыя агульных і спецыяльных ўменняў.

4. Методыка фарміравання ўменняў і працы з тэарэтычным матэрыялам.

5. Сучасныя адукацыйныя тэхналогіі: сутнасць, функцыі, патрабаванні.



4










Праграма па гісторыі для сярэдняй школы, падручнікі па гісторыі

1, 3, 4, 6, 7, 9

Індывідуальнае апытанне, праверка пісьмовых практычных заданняў, індывідуальныя кансультацыі

5.

Агульная характарыстыка метадаў.

  1. Агульная характарыстыка асноўных сродкаў навучання гісторыі.

  2. Праблема метадаў у педагагічнай і метадычнай літаратуры.

  3. Выбар метадаў, прыёмаў і сродкаў навучання.

4. Інтэрактыўныя метады навучання. Класіфікацыя інтэрактыўных метадаў навучання.

2













1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9. 11

Індывідуальныя кансультацыі

6.

Выкарыстанне славеснага метада на ўроках гісторыі.

  1. Метад вуснага навучання гісторыі і асаблівасці яго выкарыстання на ўроках гісторыі.

  2. Характарыстыка асноўных прыёмаў вуснага навучання гісторыі.

  3. Характарыстыка школьнай лекцыі. Умовы яе выкарыстання ў сярэдняй школе.

  4. Класіфікацыя школьных лекцый.

  5. Структура лекцыі. Патрабаванні да школьнай лекцыі.

6. Методыка арганізацыі і правядзення семінарскіх заняткаў у старэййшых класах.

4










Праграма па гісторыі для сярэдняй школы, падручнікі па гісторыі

1, 3, 4, 6, 7, 9

Індывідуальныя кансультацыі

7.

Выкарыстанне славесна-друкаванага метада на ўроках гісторыі.

  1. Характарыстыка школьнага падручніка. Методыка работы з падручнікам на уроках гісторыі.

  2. Методыка работы з гістарычным дакументам на уроках гісторыі.

3. Выкарыстанне мастацкай і навукова-папулярнай літаратуры на уроках гісторыі.

4

2







Праграма па гісторыі для сярэдняй школы, падручнікі па гісторыі

1, 3, 4, 6, 7, 9

Індывідуальныя кансультацыі

8.

Выкарыстанне нагляднага метада на ўроках гісторыі.

  1. Роля і асаблівасці нагляднага навучання гісторыі.

  2. Віды наглядных дапаможнікаў.

  3. Правілы адбора і дэманстрацыі наглядных дапаможнікаў.

  4. Методыка работы з вучэбнай карцінай.

  5. Выкарыстанне ўмоўна-графічнай нагляднасці на ўроках гісторыі.

  6. Методыка работы з карыкатурай.

7. Тэхнічныя сродкі анвучання і асаблівасці іх выкарыстання на ўроках гісторыі.

4

4




2

Карта, лекцыя-презентацыя

1, 3, 4, 6, 7, 9

Вуснае апытанне, прэзентацыя фрагмента ўрока, індывідуальныя кансультацыі

9.

Формы арганізацыі працэса навучання гісторыі.

  1. Урок як асноўная форма арганізацыі вучэбнага працэса.

  2. Тыпалогія урокаў гісторыі.

  3. Структура урока гісторыі.

  4. Асноўныя этапы падрыхтоўкі настаўніка да ўрока.

  5. Сучасныя патрабаванні да урока гісторыі.

6. Асаблівасці арганізацыі групавой і калектыўнай дзейнасці на уроках гісторыі.

4

6




2

Мультымедыйная прэзентацыя

1, 3, 4, 5, 6, 7, 9, 10

прэзентацыя фрагмента ўрока


10.

Сучасныя адукацыйныя тэхналогіі і методыка іх выкарыстання.

  1. Агульная характарыстыка сучасных адукацыйных тэхналогій.

  2. Тэхналогія Французскіх педагагічных майстэрняў.

  3. Модульнае навучанне.

4. Тэхналогіі калектыўнай творчасці.

4

2







Дыдактычны матэрыял для тэхналогій

1, 5, 8, 10, 11

Ролевая гульня

11.

Арганізацыя паўтарэння, праверкі і ўліку ведаў на ўроках гісторыі.

  1. Асноўныя віды паўтарэння. Методыка арганізацыі паўтарэння.

  2. Прызначэнне праверкі ведаў.

  3. Улік ведаў. Крытэрыі выстаўлення адзнак.

4. Атэстацыя па гісторыі: разнавіднасць і методыка арганізацыі.

4

2




2

Школьны падручнік па гісторыі

1, 3, 4, 6, 7

Вуснае апытанне, дыскусія, выкананне практычных заданняў





Усяго

42

20




6












Вучэбна-метадычная карта вучэбнай дысцыпліны (завочная форма навучання)


Нумар раздзела, тэмы занятка

Назва раздзела, тэмы, занятка; пералік разглядаемых пытанняў



Колькасць аўдыторных гадзін

Матэрыяльнае забеспячэнне заняткаў (наглядныя, метадычгыя дапаможнікі і інш.)

Літаратура


Формы кантроля ведаў



Лекцыі

Практычныя (семінарскія) заняткі

Лабаратартныя заняткі

Кантралюемая самастойная работа студэнтаў

самостоятельная работа студента



1

2

3

4

5

6

7

8

9

1.

Тэарэтычныя асновы методыкі выкладання гісторыі.

  1. Прадмет і задачы методыкі выкладання гісторыі.

2. Сувязь методыкі выкладання гісторыі з іншымі навукамі.

3. Прынцыпы пабудовы праграм па гісторыі.

4. Характарыстыка школьнага курса гісторыі.

5. Сучасныя патрабаванні да педагагічнай дзейнасці настаўніка.



2








Праграма па гісторыі для сярэдняй школы

1, 3, 4, 6, 7

Экспрэс-апытанне

2.

Агульная характарыстыка метадаў.

  1. Агульная характарыстыка асноўных сродкаў навучання гісторыі.

  2. Праблема метадаў у педагагічнай і метадычнай літаратуры.

  3. Выбар метадаў, прыёмаў і сродкаў навучання.

2











1, 3, 4, 6, 7, 9

Індывідуальныя кансультацыі

3.

Методыка фарміравання гістарычных ведаў на уроках гісторыі.

  1. Роля гістарычных ведаў у фарміраванні светапогляду вучняў. Структура і функцыі гістарычных ведаў.

  2. Методыка фарміравання ўяўленняў пра гістарычныя факты.

  3. Лакалізацыя гістарычных фактаў ў часе. Методыка работы з храналогіяй.

  4. Лакалізацыя гістарычных фактаў у прасторы. Методыка работы з гістарычнай картай.

  5. Класіфікацыя гістарычных паняццяў. Методыка фарміравання гістарычных паняццяў.

  6. Класіфікацыя уменняў. Методыка фарміравання уменняў і спосабы работы з тэарэтычным зместам гістарычнага матэрыяла.

4

2





Карта,

Мультымедыйная прэзентацыя



1, 3, 4, 5, 6, 7, 9

Вуснае апытанне, праверка практычных заданняў, індывідуальныя кансультацыі

4.

Выкарыстанне славеснага, славесна-друкаванага і нагляднага метадаў на ўроках гісторыі.

  1. Метад вуснага навучання гісторыі. Характарыстыка асноўных прыёмаў.

  2. Характарыстыка школьнага падручніка. Методыка работы з падручнікам на уроках гісторыі.

  3. Методыка работы з гістарычным дакументам на уроках гісторыі.

  4. Правілы адбора і дэманстрацыі наглядных дапаможнікаў.

  5. Методыка работы з вучэбнай карцінай і карыкатурай.

2

2





Падручнік па гісторыі

1, 3, 4, 6, 7

Індывідуальныя кансультацыі.

5

Формы арганізацыі працэса навучання гісторыі.

  1. Урок як асноўная форма арганізацыі вучэбнага працэса.

  2. Тыпалогія урокаў гісторыі.

  3. Структура урока гісторыі.

  4. Асноўныя этапы падрыхтоўкі настаўніка да ўрока.

  5. Сучасныя патрабаванні да урока гісторыі.

2








Мультымедыйная прэзентацыя

1, 3, 4, 5, 6, 7, 10

Індывідуальныя кансультацыі, экспрэс-апытанне


6.

Арганізацыя паўтарэння, праверкі і ўліку ведаў на ўроках гісторыі.

  1. Асноўныя віды паўтарэння. Методыка арганізацыі паўтарэння.

  2. Прызначэнне праверкі ведаў.

  3. Улік ведаў. Крытэрыі выстаўлення адзнак.

  4. Атэстацыя па гісторыі: разнавіднасць і методыка арганізацыі.

2

2





Школьны падручнік па гісторыі

1, 3, 4, 6, 7

Вуснае апытанне, дыскусія, выкананне практычных заданняў


Усяго

14

4
















Каталог: bitstream -> 123456789 -> 91528
123456789 -> Марына Шода «Несучы хвалу красе» (паэзія Уільяма Батлера Ейтса)
123456789 -> Гісторыя беларускай літаратуры (ХІХ ст. – 1970-я гады ХХ ст.)
123456789 -> П. С. Лопух гідралогія сушы частка 2 (агульная гідралогія)
123456789 -> П. С. Лопух, А. А. Макарэвіч
123456789 -> Праявы масавай культуры ў дыскурсе смі, альбо да праблемы гуманізацыі медыясферы
123456789 -> Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь
123456789 -> 1. Гістарычныя ўмовы ўзнікнення новай беларускай літаратуры. Асноўныя літаратурныя напрамкі канца ХVІII – пачатку ХІХ стст. І іх выражэнне ў беларускай літаратуры
123456789 -> Гісторыя старажытнай грэцыі І рыма (Фядосік В. А.)


Поделитесь с Вашими друзьями:
  1   2   3




База данных защищена авторским правом ©vuchoba.org 2020
звярнуцца да адміністрацыі

войти | регистрация
    Галоўная старонка


загрузить материал