Цэнтр даследаванняў беларускай культуры, мовы І літаратуры філіял «Інстытут мовы І літаратуры імя Якуба Коласа І Янкі Купалы»


БРО́ВЫ мн. Бровы. Багданава. БРО́ЛЕР



старонка12/51
Дата канвертавання15.05.2016
Памер6.25 Mb.
1   ...   8   9   10   11   12   13   14   15   ...   51

БРО́ВЫ мн. Бровы. Багданава.

БРО́ЛЕР м., БО́ЛЕРЫ мн. Бройлер; свойская птушка, якая гадуецца спецыяльным спосабам. Бролер – гусі і качкі. Буй. Болеры дзержым. Закур’е.

БРО́СІЦЬ зак. 1. Пакінуць. Дзевачку свекрыві́ бросіла. Багданава. 2. Перастаць. Ці галава бросіла балець? Міцюкова. Цяпер нешта ўсё бросіла радзі́ць, нъграшылі людзі пірад Богам. Вялікі Азярэцк, Нямойта.

БРО́ЦЬКА агульн. Валацуга. Броцька бръдзяжыць абы-дзе. Савінічы.

БРО́ШКА ж. Ашыйнік. Кала шыі ў сабакі брошка, ашэйнік. Партызаны.

БРОТ м. Брод. У брот пераехъў возера. Гарадок.

БРУЖМЕ́ЛЬ м. Бружмель. Бружмель – дрэва дробненькае, нявысокае, упярод было, як куст скарэй, цяпер усё пасушылі павыдралі. Багданава. Бружмель нападобіе воўчага лыка. Каралевічы.

БРУЗЕ́НТ м. Брызент. Шылі обуй з брузенту. Алексінічы.

БРУК м. Брук. Брук – ета камінная дарога. Багданава.

БРУКАВА́ЦЬ незак. Варкаваць (пра галубоў). Брукуюць галубы, лётаюць па садах. Мянюцева.

БРУ́КВІНА ж. Бручка. У вайну бруквіну на тры часці рэзалі, згрызём – і спаць клаліся. Партызаны.

БРУ́КІ мн. Штаны. Рас прыехаў, што такоя, брукі ў мяду. Cянно.

БРУСНЕ́ЦЬ незак. Цвярдзець (пра вымя). Як ві́ма бруснеіць, тады стралой гладзюць. Закур’е.

БРУСНІ́ЦЫ мн., БРУСНІ́КА ж. Брусніцы. У тым бару брусні́цы, чарні́цы, малі́ны. Мянюцева, Леснікова, Каралевічы, Парэчча, Цясішча. Брусні́ка была ў лясу, клюква. Цясішча, Парэчча. Брусні́ка ёсь, малі́н поўна. Дуброўкі.

БРУСНІ́ШНІК, БРУШНІ́ЧНІК, БРУШНІ́ШНІК м. Бруснічнік. Там брусні́шнік расцець. Запруддзе, Алексінічы, Каралі, Партызаны. І брушні́чнік, і суні́цы ёсь. Буй. Брушні́шнік ад ламоты касці́. Каралевічы. Брушні́шнік, чарні́шнік топім і п’ем. Каралі. Брушні́шнік ат почак. Партызаны, Буй, Каралевічы.

БРУСО́К м. Брусок; тачыльны камень прадаўгаватай формы, мянташка. Брускамі нажы точуць. Гарадзец. Бруском точуць касу. Манголія, Гарадзец, Жохава, Запруддзе.

БРУСО́К м. Частка грабель, куды ўстаўляюцца зубы; стаўпец. У брусок устаўляліся зуб’я, а патом грабі́лна. Жохава, Гарадзец.

БРУ́ХА н. 1. Чэрава, бруха. Бруха ў каровы. Парэчча, Вялікі Азярэцк. 2. перан. Ніжняя частка пілы. Бруха ў пілы выпукнутае. Вялікі Азярэцк.

Слухай вухам, а не брухам. Каралевічы.



БРУХА́ТЫ прым. З вялікім жыватом, трыбухаты. Брухатая карова ідзець. Парэчча.

БРУ́ЧКА ж. Бручка. Бручку варылі, дралі, праснакі́ пяклі́. Алексінічы.

БРУ́ШКА н. Брушка, грудка (у насякомых). Брушка ў пшчалы. Закур’е.

БРУШТЫ́НАВЫ, БРУШТЫНО́ВЫ прым. Бурштынавы. Бруштынавыя бусы красна-бурачныя. Каралевічы. Бруштыновыя бусы, як купаю рабёнка, палажу ў нагах, у хустачку завярну – ад зглазу.

БРУ́ШЫНА ж. 1. Жывот, скура жывата. Уся брушына была сінела. Івоні. 2. Сала з падчарэўя. Вялікі Азярэцк.

БРЫВІНА́ ж. Брыво. Ударыла карова ў брывіну. Цясішча.

БРЫГА́ДА ж. Брыгада. Адна ў нас брагада. Гарадзец.

БРЫГАДЗІ́Р м. Брыгадзір. Ён шчытаводам работаў, брыгадзі́рам і ў кузніцы быў. Заазер’е, Каралі.

БРЫГАДЗІ́РКА ж. Кіраўніца брыгады. Была ў нас брыгадзі́рка. Мянюцева.

БРЫ́ГНУЦЬ зак. Успыхнуць. Як брыгнуў агонь – гръза была. Кішуроўшчына.

БРЫДА́ ж. Брыда. Кату гэту брыду аддалі́. Багданава.

БРЫ́ДКІ прым. Непрыемны. Такі́м брыдкім націраннем націрала. Нямойта.

БРЫ́ЖЫКІ мн. Брыжы; вузкая палоска тканіны, сабраная ў зборкі. Чапец надзеніць з брыжыкамі. Закур’е.

БРЫЖДЖЭ́ЦЬ незак. Звінець. Свадзьбу ладную здзелалі, на конях шарыкі брыжджаць, пасці́лачкі пъслалі. Багданава.

БРЫЖ, БРЫШ м., БРЫЖЫ́ мн. 1. Край дошкі. Брыш у дошцы. Вялікі Азярэцк. 2. Бакавое рабро ў ложку. Бакі́ ў ложку у нас называлі брыжы. Марозаўка. 3. Прымурак, выступ зверху ўздоўж печы. Брыш у каждай печы – спі́чкі класці. Фасаўшчына.

БРЫ́ЗГІ мн. Пырскі. Брызгі б’юць, аж атлітаюць. Баравікі.

БРЫЗГЛЁНЫ прым. Буйны, ліўневы. К вечару даў дошч, брызглёны, буйны. Баравікі.

БРЫКЕ́Т м. Брыкет. З брыкету попел сыпала на гарот. Ракаў Засценак. Была запісаўшыся на брыкет. Багданава.

БРЫЛЬ м. 1. Капялюш, брыль. Брылі́ насі́лі Лі́дзіны Іванішкі. Партызаны. Два брылі́ грошай ахвіраваў. Каралевічы, Гарадзец. 2. Мянушка жыхароў вёскі Кішуроўшчына. Да вайны мы хлеп і гарох добра палучалі, а тады з гэтымі брылямі далучылі, і горш стала. Партызаны.

БРЫ́НДЫ мн. Брыжы; вузкая палоска тканіны, сабраная ў зборкі. Брынды прышывалі [на спадніцу]. Турава.

БРЫ́ТВА ж. 1. Брытва. Брытва апасная была, як ножык, тэй брытвай брыліся. Багданава.

Як топішся, дык (то) і за брытву ўхопішся (хопісся). Серкуці, Леснікова.



БРЫ́ТКА прысл. Брыдка, непрыемна. Брытка яму сматрэць. Савінічы, Жохава.

БРЭ́ДЗІНЬ, БРАДЗЕ́НЬ м. Браднік; спецыяльная сетка для лоўлі рыбы. Спляцём брэдзінь, ідуць на рыбу. Кляпчэва, Нямойта. Брадзень завуць, браднём рыбу ловюць. Фасаўшчына. Вязалі брэдні – сеткі. Баравікі.

БРЭДНІ́К м. Тое ж. З брэдніком у рэчку сходзіць, зловіць шчучак, плотак, язькоў. Самсоны.

БРЭСЦЯ́НІЦ м. Брэстаўчанін, жыхар Брэстчыны. А ён брэсцяніц, па-свойму гаворыць. Запруддзе.

БРЭСЬ выкл. Раптоўна ўпасці. Брэсь – і ляжыць. Парэчча.

БУБЕ́НЧЫК м. Званочак. На дузе бубенчыкі звоняць. На шыю каню вешалі бубенчыкі. Міцюкова.

БУБЁН м. Бубен. Бубён быў, цымбалы, скрыпачка. Вялікі Азярэцк, Багданава, Самсоны, Закур’е.

БУ́БКА ж. Кветка, суквецце. У пі́жмы бубкі жоўтыя. Каралі.

БУ́БНІЦЬ незак. Іграць у бубен. Чатыры часы, а ён бубніць пъд вакном. Алексінічы, Багданава.

БУБЫ́ мн. ◊ НА БУБА́Х. У адзіноце і нястачы. Цяпер астълася на бубах, сама жыву. Кішуроўшчына.

БУБЫ́ШКА, БУ́БЫШКА ж., БУБУ́ШКІ мн. Бутон. Ладная бубышка ў свірэпіцы, адарвём і ядзём, гаркавая. Запруддзе, Багданава, Каралі, Партызаны. Мальва ў бубышках. Багданава. Бубушкі пачарнелі. Запруддзе. БУБЫ́ШАЧКА памянш. Мята сыбаччыя, на ёй во бубышачкі растуць, як цвіці́ць. Заазер’е.

БУВА́ЛАШНІ прым. 1. Даўні. Яны ціперашнія ня ўмеюць бувалашніх песінь. Вялікі Азярэцк, Запруддзе, Нямойта, Партызаны, Сукрэмна, Фасаўшчына, Закур’е. Бувалашнія людзі ткалі накладаныя рушні́кі. Багданава, Нямойта, Серкуці, Чуцькі. 2. н. Даўняе, мінулае. Бувалашніга нільзя забываць, нільзя закі́нуць. Запруддзе. Гэта ўсё бувалашняе: рушнікі́ тканыя, пасці́лкі. Вялікі Азярэцк, Гарадок, Ульянавічы, Партызаны, Чуцькі.

БУГАРО́К м. Бугарок (на целе). У жабы бугаркі́ па целу, яна ўся рабая, яны бальшэі водзюцца. Вялікі Азярэцк.

БУГЛАЁЎКА ж. Сорт ігруш. Буглаёўкі растуць бальшэя, адну з’ясі́ і до. Самсоны.

БУГРА́К м. Узгорак, бугор. На буграку лі Мышканей курган быў. Алексінічы. БУГРАЧО́К памянш. На буграчку касі́лі цімахвеіўку. Алексінічы.

БУГРА́Н м. Курган, узгорак. Магі́льнік тут у лесі, тут былі́ туркі, памёрзлі, іх зъкъпалі ў буграны. Рассвет.

БУГРЫ́СТЫ прым. Бугрысты, няроўны, хвалісты. Страчкі́ бугрыстыя такея. Вялікі Азярэцк.

БУ́ДА ж. Дом, хата. А прыедзь, брацец, у маю буду, / А хоць жъбъраваць буду, / Цябе частуваць буду (з песні). Рассвет. БУ́ТКА памянш. Невялікая хата. Я сама гэту бутку строіла. Нямойта.

БУ́ДЗІН прым. ○ БУ́ДЗІН ДЗЕНЬ. Рабочы дзень, невыхадны. У будзін дзень пралі, ткалі. Багданава, Буй, Ульянавічы.

БУДЗІ́ЦЬ незак. Будзіць. Будзіць пятух, кап ні праспала. Буй, Гарадзец.

БУ́ДКА ж. Будка для сабакі. Будка сыбаччъя, для събак. Запруддзе.

БУДУВА́ЦЬ незак. Будаваць. Хату будуваў сам. Леснікова, Запруддзе, Нямойта.

БУДЫ́НАК м. Дом, будынак. Я й замуш прышла ў гэты будынак. Гарадок.

БУЗА́ ж. 1. Смецце. Болей нядзелі ні міла, буза ў хаці. Леснікі. 2. Гразкае, багністае месца. Уехала ў бузу ў канаве па калена. Заазер’е, Гарадок, Ульянавічы.

БУЗІ́ЦЬ незак. Бузіць. Ні бузі́це, жыві́це харашо. Я бузі́ць ня буду, знаю закону. Цясішча, Багданава.

БУЗЯ́НЫ прым. Гразкі. Бірагоў нет, бузяная такоя возера, топкае, вяскае. Турава, Вялікі Азярэцк, Запруддзе, Пожанькі, Турава.

БУ́ЙНА прысл. Буйна, моцна. Гэты наш пулямёт дробна, а нямецкі буйна сакочыць. Леснікова.

БУЙНЫ́ прым. Буйны. Чарні́ка буйная такая, харошая. Апечкі, Вялікі Азярэцк, Дольдзева, Запруддзе, Нямойта.

БУК м. Бук. Дзерава бук. Кляпчэва.

БУ́КАВІЦА ж. Буквіца (лекавая расліна). А ета мы завём букавіца, а па кні́ге – васілёк лугавы, от ламаты касцей. Серкуці. Букавіца высокая, розавым цвіці́ць, лі́сцікі прыкладаеш, як парэжаш, як парывы. Па лугах, кала дарогі і дзе пожні ёсь, расцець. Каралі, Каралевічы, Марозаўка, Сукрэмна.

БУКЕ́Т м. Кветка, суквецце. Гэта стулетнік, а гэта гарсензія, як цвіці́ць – букеты бальшыя. Міцюкова.

БУКЕ́ЦІНА ж. Тое ж. Ды паглядзі́, усю букеціну сарвалі. Запруддзе.

БУКЛА́ШКА ж. Металічная біклага, фляга. Буклашкі былі от сълдат. Запруддзе.

БУКСУВА́ЦЬ незак. Буксаваць. Трактары буксувалі. Нямойта.

БУЛА́НЫ прым. Буланы. Буланы – ні жоўты, ні белы конь. Нямойта, Вялікі Азярэцк, Сянно.

БУЛА́ЎКА ж. Булаўка. Нада насі́ць булаўку на грудзях, у пъдалу. Каралевічы.

БУЛА́Ш м. Булка, вялікая булачка. Нъ Съракі́ булашы пяклі́ доўжызныя. Партызаны.

БУЛДА́ ж. ◊ БЫЦЬ ПАД БУЛДО́Й. Знаходзіцца ў нецвярозым стане. Быў пъд булдой, зъяві́ў, што ў жонкі сок яблышны стаі́ць. Прыйшла мілі́цыя і штрапу далі. Сянно.

БУЛДО́ЎКА ж. Лілея. Булдоўкі белыя і жоўтыя. Багданава.

БУЛЁН м. Булён. Булён – бульба і въда. Гарадзец, Багданава, Неўгадава. З баравікамі і булён смяецца. Рассвет. БУЛЛЁНЧЫК памянш. Буллёнчык – картошачка адна, а як пярлоўка, то суп. Багданава.

БУ́ЛКА ж. Баханка, булка. Пяклі́ па сем і пъ чатыры булкі, як ікая сім’я. Цясішча, Заазер’е, Чуцькі. Прынесла булку хлеба з магазі́на. Багданава, Вялікі Азярэцк, Чуцькі.

БУЛЬ-БУЛЬ-БУЛЬ выкл. Падзыўныя для качак. Станюкі.

БУ́ЛЬБА ж. Бульба. З Іллі́ бульбу пачынаюць къпаць, ніхто ні къпаў да Ллі. Вялікі Азярэцк. Людзі атсаджвалі бурукамі бульбу. Запруддзе. У пяску бульба пачынае печыся. Партызаны. І траву елі, і бульбу елі. Буй, Алексінічы, Гарадзец, Каралевічы, Ракаў Засценак, Чуцькі, Неўгадава.

БУЛЬБЕ́ШНІК м. зб. Бульбоўнік, бацвінне бульбы. Бульбешнік адкі́нь. Закур’е.

БУ́ЛЬБІНА, БУЛЬБІ́НА ж. Бульба. Бульбі́на свая толькі, а што ў дзярэўні? Багданава.

БУЛЬБО́ЎНІК м. зб. Бульбоўнік, бацвінне бульбы. Бульбоўніку зжала, развесіла сушыць. Міцюкова, Баравікі, Запруддзе, Кляпчэва, Розмыслава.

БУЛЬБЯ́НІШЧА н. Бульбянішча; поле, дзе расла бульба. На бульбянішчы пшані́цу сеілі. Гарадок, Міцюкова.

БУЛЬБЯ́НКА ж. Сорт ігруш. Былі́ ў нас бульбянкі [грушы]. Пожанькі.

БУЛЬБЯНЫ́ прым. Бульбяны, прыгатаваны з бульбы. Клёцкі хто надзярэць з бульбы – бульбянэя, а хто мучанэя. Нямойта.

БУМА́ГА ж. Папера. Э́та тока нъ славах і на бумазі ўважаюць, а ў самам дзелі, ніхто ня спросіць, ці табе помачы нада ці не. Леснікова.

БУНТАНІ́НА ж. Блытаніна. Бунтані́на была тъкая. Фасаўшчына.

БУНТО́ЎКА ж. Сварлівая жанчына. □ Залоўка – бунтоўка. Запруддзе.

БУ́РА ж. Бура, моцны вецер. У нас на Пітра абычна буры бываюць. Вялікі Азярэцк, Багданава, Каралі, Ракаў Засценак. ○ МАГНІ́ТНАЯ БУ́РА. Змяненне магнітнага поля Зямлі, звязанае з утварэннем на Сонцы цёмных плям. А дзе ш тая бура магні́тная? Нямойта.

БУРА́К м. Бурак. Буракі́ содзім, гуркі́ содзім на ляхах. Гарадзец. Сотак восім бурукамі засеіла. Баравікі, Вялікі Азярэцк, Леснікі, Леснікова, Цясішча. БУРАЧО́К, БУРУЧО́К памянш. Лехі робім: і лук, і моркву, і бурачкі́, і капусту содзім. Каралі. Буручка парэжу, бульбіны. Багданава.

БУРА́К м. Невялікая жалезная печка (буржуйка?). Бурак – печка залезная, яе купляюць, прыдаецца. Нямойта.

БУРАКЛІ́ВЫ прым. Бардовы (пра колер). Бураклі́выя кветкі на плацці. Запруддзе.

БУРА́Н м. Буран, моцны вецер. Буран быў скі́нуў гняздо, сабраліся мужыкі́ і ўсцягнулі наверх. Запруддзе, Цясішча.

БУРА́ЧНІК, БУРА́ШНІК м. зб. Бурачнік, бацвінне буракоў. Лі́сце морквы – маркоўнік, буракоў – бурачнік, капусты – капуснік. Гарадзец, Кішуроўшчына. Бурашнік скоту даем. Самсоны.

БУРА́ЧНЫ прым. Бардовы (пра колер). Бурштыновыя бусы карычлевыя, красныя, бурачныя – усякія мела. Каралевічы.

БУРГО́МІСТР, БУРМІ́СТР м. Бургамістр. Бургомістрам ён быў, дзялі́ў зямлю. Леснікова, Партызаны. Сістра паехала к бурмі́стру ў Уллянавічы. Фасаўшчына.

БУРДА́ ж. ◊ ЯК БУРДА́. Пра перакіслае малако. Як бурда мълако. Заазер’е.

БУРДЗЮЧО́К м. эмац.-ацэн. Мажны, сыты чалавек. Яе папа бурдзючок ладны, тоўсценькі такі́. Партызаны.

БУРДО́ВЫ прым. Бардовы (пра колер). Бурдовымі цвіцяць гваздзі́кі. Багданава.

БУРКУЛЁЗНЫ прым. Хворы на туберкулёз. Усё хрыпі́ць карова, думалі, што буркулёзная. Запруддзе.

БУРЛА́ТЫ мн. Апошняе бервяно ў зрубе, да якога мацуюцца кроквы. На бэльку ложуцца бурлаты. Па бурлатах страпі́лы ложаць. Марозаўка. Ложуцца на сцяну бурлаты, ставюць на бурлаты кроквы. Сукрэмна. Крыша стаі́ць на бурлатах. Міцюкова, Алексінічы, Багданава, Вялікі Азярэцк, Гарадзец, Дольдзева, Запруддзе, Леснікова, Нямойта.

БУРНО́С м. Вопратка з даматканага сукна. Цяпер гавораць польты, а раньшы быў бурнос. Партызаны.

БУРСА́ ж. Сварка. Каб ні было бурсы ў хаці, я яго адправіла. Каралевічы.

БУРТ м. Бурт; вялікі капец бульбы, буракоў. Бульба ў бурт кладзецца на полі, дома – капец. Партызаны, Гарадзец, Неўгадава.

БУРТУВА́ЦЬ незак. Буртаваць. Кучу буртувалі. Савінічы.

БУРУЗДЗІ́ЦЬ незак. эмац.-ацэн. Плявузгаць, гаварыць абы-што. Буруздзі́ць абы-што. Дольдзева.

БУРУНУВА́ТЫ прым. Бураваты (пра колер). Я́гады, чарні́цы, такі́я бурунуватыя, бурыя такі́я, яшчэ не чорныя. Ракаў Засценак.

БУРЧА́ЦЬ незак. 1. Бурліць. Бурчыць вада ў балоці. Багданава. У драгбе не скрозь, а містамі вокны. Бурчыць вада там. Запруддзе. 2. Сярдзіта, незадаволена мармытаць, выказваць незадавальненне. Бурчыш ты, як старая баба. Вялікі Азярэцк.

БУРЧУ́Н м. Буркун, мармытун. Бурчун еты бурчыць і бурчыць. Гарадзец.

БУРЫ́ЦЦА незак. Разбурацца, развальвацца. Калодзеш ужо бурыцца. Кішуроўшчына, Івоні, Леснікова, Нямойта, Сукрэмна, Фасаўшчына.

БУРЭ́НЯ ж. Карова бурай масці; клічка такой каровы. Міцюкова.

БУРЭ́Ц м. Буркун, мармытун. Бурэц бурчыць і бурчыць. Багданава.

БУРЭ́ЦЬ незак. Спець (пра злакавыя расліны). Ужо бурэіць жыта. Ульянавічы.

БУ́СЕЛ м. Бусел. Када бусел яйцо выкі́дываіцьлета мачлі́вая, а када рабёнкагалодная лета (прыкмета). Запруддзе.

БУСЛІ́ННЫ прым. Бусліны. Буслі́ннае гняздо прошлы год на башні было. Багданава.

БУ́ТЭЛЬ ж. Бутэлька. Вады бутэль з сабой. Багданава.

БУЎТА́ЦЦА, БУТА́ЦЦА незак. Хістацца, дрэнна трымацца на нагах. Як вецер той, буўтаецца. Міцюкова. Гълъва, што п’янъя, аш бутаюся. Кішуроўшчына, Каралевічы.

БУХНУ́ЦЬ зак. Ударыць. Ні разу мужык ні бухнуў, пражыла з ім пядзесят тры гады. Самсоны, Міцюкова.

БУХТО́РЫЦЦА незак. Многа працаваць. Я занімалася з гародам гэтым, цэлаю нядзелю бухторылася. Багданава.

БУЦЯ́Н, БАЦЬЯ́Н, БУЦЬЯ́Н м. Бусел. На Благавешчане буцян прылітаіць. Дольдзева. Грэх будзіць, як гняздо буцяна разбурыш. Самсоны, Багданава, Вялікі Азярэцк, Гарадзец, Леснікова, Міцюкова, Нямойта, Партызаны, Ракаў Засценак, Розмыслава, Серкуці, Сукрэмна, Ульянавічы, Чуцькі, Закур’е. У тэй дом, дзе бацьян жывець, не ударыць маланка. Гарадзец, Дуброўкі. Дзе буцьян жывець, то пярун ні ўдарыць. Дуброўкі. БУЦЯНО́К, БУЦЯНЁНАК памянш. Буцянок сядзі́ць і ўсё дзюпкъй – тар-тар-тар. Нямойта, Сянно. Е́слі буцянёнка ські́ніць, то на голът, а есьлі яйцо – нъ ўръжай (прыкмета). Серкуці, Сянно.

БУЦЯНІ́ХА ж. Бусліха. Буцян прыляцеў з буцяні́хуй [з выраю], ажані́ўся. Сянно.

БУЦЯНО́ВЫ прым. Бусліны. Гняздо буцяновае вецер раскалашлаціў. Нямойта, Багданава. ○ БУЦЯНО́ВА ЯЙЦО́. Порхаўка (неядомы грыб). Буцяновы яйцы ў нас пъ лагу растуць. Партызаны.

БУЧ м. Рыбалоўная снасць, зробленая з лазы, ніцяной сеткі і абручоў. Бучамі ракуў лаві́ў. Рассвет.

БУШУВА́ЦЬ незак. Дурэць, буяніць. Прыдуць у дзярэўню і давай бушуваць: што ўздумаюць, той дзелаюць. Запруддзе.

БУЯ́Н м. Баян. Ціпера іграюць на буян адзі́н маці́ў. Кавалі.

БЫВА́ЛА, БУВА́ЛА, БА́ЛА часц. Бывала. Бывала, увесь свет аб’ездзіць, абойдзіць. Савінічы. Матка, бувала, паедзіць і кажыць: купі́ла рыбёнка. Буй, Багданава, Заазер’е, Нямойта. Бала туды ездзілі глі́ну къпаць. Багданава.

БЫВА́ЦЬ незак. Быць, здарацца. Бываець сумна, настраенія ніякага. Запруддзе, Багданава, Міцюкова, Самсоны.

БЫК м. Бык (жывёліна). Дзве дойных каровы дзіржала і быка. Баравікі, Запруддзе, Марозаўка, Міцюкова, Чуцькі. БЫЧАНО́К памянш. Нада бычънка гэтага нъкармі́ць. Марозаўка.

БЫК м. Памылка пры ткацтве, снаванні. Нарабі́ла быкоў, калі́ снъвалі, яго разабраць было трудна быка. Дуброўкі.

БЫ́ЛЛЕ н. зб. Дудкі бульбоўніку. Была бульба, асталося адно былле, такое дудзейка асталося, усё жукі́ з’елі. Апечкі.

БЫ́ЛЬНІК м. Чарнобыль (расліна). Быльнік высокі, у рост чалавека вырасцець. Запруддзе, Багданава, Дольдзева, Заазер’е, Каралі.

БЫ́СТРА прысл. Хутка, шпарка. У холат кожды молад, быстра бяжыць. Гарадзец.

БЫ́СТРЫ прым. Хуткі, жвавы. Мальчык харошы – тут ёсць, тут німа – быстры. Фасаўшчына, Запруддзе.

БЫТ м. ◊ СТАРЫ́ БЫТ. Сталы ўзрост. Дажываюць да глыбокай старасці старога быту людзі. Чуцькі.

БЫ́ТНАСЦЬ ж. Жыццё, бытнасць. Усё пірмяні́лася на маёй бытнасці. Нямойта, Марозаўка.

БЫ́ТТО часц. Нібы, быццам. Бульба бытто здарова, а йна порчана. Неўгадава, Дуброўкі, Цясішча.

БЫЦЦЁ н. Жыццё, існаванне. Пры маі́м быцці́ ні хадзі́ў пастух. Багданава.

БЫЦЬ ж. Тое ж. На маёй быці [так]: дзень раблю, а вечарам іду гуляць. Нямойта.

БЫЦЬ незак. Быць, жыць. Вот быў, быў, балела нъга, патом атнялі нагу. Серкуці.

БЫЧЫ́ЦЦА незак. Бегаць; пра перыяд палавой актыўнасці ў кароў. Бычыцца карова, быкоў нада весці. Нямойта.

БЭЗ м. Бэз. Бэз сірэневы і белы. Буй, Багданава.

БЭ́ЛЕЧНЫ прым. Бэлечны; які мае адносіны да бэлек. Бувала, былі́ бэлечныя гвазды. Вялікі Азярэцк.

БЭ́ЛЬКА ж. Бэлька. Бэлькі клалі на зруб’е. Леснікова, Багданава, Гарадзец, Міцюкова.

БЭНЦ, БЭЦ выкл. Бухнуцца, кінуцца. Памыюся перад ноччу – бэнц і лягу. Закур’е.

БЭ́РЫ мн. Сорт ігруш. Бэры – старынны сорт, плі́тъмі раслі́ на адной галі́нцы, малінькуй ветъчкі – стрэсці цяшка. Пожанькі.

БЭХ выкл. Бухнуцца, паваліцца, упасці. Я бэх туды, увалі́лъся ў яму. Партызаны, Вялікі Азярэцк, Каралевічы.

БЭ́ЦА ж. Гразкае, топкае месца. Такая бэца была, гразь, торф, прама коні топяцца, гразна дужа, топка, дужа вяска. Буй.

БЮЛЮЦЕ́НЬ м. Бальнічны ліст, бюлетэнь. Прыехалі с абеда, бюлютні́ прывезлі. Партызаны.

Каталог: uploads
uploads -> Конкурс для маладых журналістаў 4 Майстэрня грамадзянскай актыўнасці для моладзі 5
uploads -> Кроніка грамадскага жыцця Гарадзеншчыны ад грамадскага аб’яднання
uploads -> Гданьск пачынаецца ў наваградку пралог як заўсёды, сонца мела
uploads -> Вучэбны матэрыял да ўрока №9 М. М. Брылеўскі
uploads -> Штомесячны агляд эканомікі беларусі
uploads -> Клуб Лакальных Лідэраў 6 Семінар у Вільні для журналістаў 7 конкурс адукацыйных матэрыялаў 8 конкурс
uploads -> Віктар Крэс панятоўскія-крэпышы герба «юноша»: радавод старажытнага
uploads -> 18 кастрычніка 2012 г. 1522 Аб узнагароджанні Ганаровай
uploads -> Клубы і аматарскія аб’яднанні Назва бібліятэкі
uploads -> Клубы і аматарскія аб’яднанні сеткі публічных бібліятэк Стаўбцоўскага раёна


Поделитесь с Вашими друзьями:
1   ...   8   9   10   11   12   13   14   15   ...   51




База данных защищена авторским правом ©vuchoba.org 2020
звярнуцца да адміністрацыі

войти | регистрация
    Галоўная старонка


загрузить материал