Цэнтр даследаванняў беларускай культуры, мовы І літаратуры філіял «Інстытут мовы І літаратуры імя Якуба Коласа І Янкі Купалы»



старонка8/51
Дата канвертавання15.05.2016
Памер6.25 Mb.
1   ...   4   5   6   7   8   9   10   11   ...   51

АСУРО́ЧЫЦЬ зак. Сурочыць. Мінута дрэнная наскочыць і асурочыць. Запруддзе. У нас гавораць: асурочыў, вот на гэту мінуту сказаў і асурочыў. Запруддзе. Скажыць пат тэй мамент – асурочыць. Багданава. Асурочыў нехта маю сястру, прыхажу – ляжыць. Самсоны, Нямойта.

АСЦІЎЁ н. зб. Асцё. Асціўё з зірна – і з ячменя, і з аўса. Заазер’е, Дольдзева.

АСЦЮ́К м. Асцюк. У кучу змятуць асцюкі́ і веюць. Чуцькі. АСЦЮ́ЛЬКА ж. памянш. У жорны – зярно, змелім, прасеім на сі́та, дзе-нібудзь пападзецца асцюлька. Леснікова.

АСЦЯВУ́ЛІНА ж. Парушынка. У вока асцявуліна пъпала, баба языком дастала. Багданава.

АСЦЯРО́Б м. Расцяроб; месца, дзе расцерабілі лес, кусты. Асцяробы алешнікам зараслі́. Рассвет.

АСЫ́ПАЦЦА зак. Асыпацца. Чыстымі звёздамі асыпаліся. Каралевічы.

АСЫ́ПКА ж. Высыпка. Як асыпка – закіпяцяць сучкі́ і дзяцей купаюць. Каралі, Цясішча.

АСЬМІ́НА ж. Васьмушка; два пуды з паловай. Асьмі́на – два пуды с пълаві́най. Вялікі Азярэцк.

АСЬМУ́ШКА ж. Мера, роўная пяцідзесяці грамам. Асьмушка табаку – ета пяцьдзесят грам. Фасаўшчына.

АТАБРА́ЦЦА зак. Абабрацца. Не атабрацца ат жукоў етых. Багданава. Жукоў – атабрацца няможна. Ракаў Засценак.

АТАБРА́ЦЬ зак. Забраць. Атабралі ўсё ў яго. Закур’е.

АТА́ВА ж. Атава. Станіць атава – касі́ць нада. Партызаны. Атава будзіць у начале аўгуста. Партызаны. Атава – паследні ўкос. Розмыслава. Атава – эта другі́ ўкос. Кляпчэва. Трэці ўкос – атава. Запруддзе, Багданава, Гарадзец, Дольдзева, Міцюкова.

АТАГРАВА́ЦЦА незак. Адагравацца. Зямля атагравалася і сонца ні баялася. Партызаны.

АТАЗВА́ЦЦА зак. перан. Адгукнуцца. Атызвалісі варушкі, мы ж тожа старушкі. Вялікі Азярэцк.

АТА́РА ж. перан. Вялікі гурт людзей. Яны там атарай сгаварыліся. Запруддзе.

АТАРВА́ЦЦА зак. Сарвацца. На абрыці можыць атървацца конь. Гарадзец.

АТАРВА́ЦЬ зак. 1. Адарваць, нарваць. Я трусікам атарву травы. Партызаны. 2. Адарваць, нашчыпаць. Я магу атарваць цыбулі. Багданава. 3. перан. Выдзеліць (пра час). Можа атарвець які́ час сена пакасі́ць. Партызаны.

АТАТКА́ЦЬ зак. Выткаць. Яшчэ яна сваёй залоўцы ататкала дзве пакрывалы. Заазер’е, Карпавічы.

АТВЕ́ТНАСЦЬ ж. Адказнасць. Будуць убіваць друг друга, ніякай атветнасці. Вялікі Азярэцк.

АТВА́ЛЬЧЫК м. памянш. Здымная спінка ў санках. Атвальчык надзяю на санкі. Кляпчэва.

АТВАДЗІ́ЦЬ незак. Адводзіць, адмяраць. Постаць лёну раньшы атвадзі́лі, сотак дзесіць, пітнаццаць – як атвядзеш сам сабе. Заазер’е.

АТВАДЗІ́ЦЬ зак. Павадзіць некаторы час. Іх курыца прыняла, ътвадзі́ла і кі́нъла. Запруддзе.

АТВАЛІ́ЦЦА зак. Адваліцца, адпасці. Гарыць лучынка, яе ўторкніш, як у чыпялу, і начоўкі паставіш, яна туды атваліцца, кусок, і дым – на хату. Багданава, Партызаны.

АТВЕ́ДЫВАЦЬ незак. Адведваць, хадзіць у адведкі. Ходзюць, атведываюць, падаркі няслі́. Карпавічы.

АТВЕ́С м. Адвес, грунтвага. Атвес на вяровачку чапаецца. Дольдзева.

АТВЕ́СЦІ зак. Адвесці, правесці. Драчкай роўненька атвядзем па дашцэ. Нямойта, Вялікі Азярэцк.

АТВЕ́ЧАРАК м. Надвячорак. У атвечырку, сонца зъхадзі́ла, пашоў за конімі. Міцюкова.

АТВЕ́ЧАРКАМ прысл. Адвячоркам. Атвечаркам, як спраўлюся, сяджу ля курачак. Партызаны. Прыходзь атвечаркам. Каралевічы.

АТВЕ́ЧАРКУ прысл. Тое ж. Атвечарку нас бамбі́лі немцы. Багданава.

АТВІЧА́ЦЬ незак. Адказваць. Людзі як жнуць, то гавораць: памагай бох. А ён атвічаіць: спасі́ба. Запруддзе.

АТВЯЧЭ́Р’Е н. З вечара, адвячоркам. Ат атвячэр’я перабіралі чабор, дзед прывёз. Міцюкова.

АТВЕ́ЧАР’Я, АТВЕЧАР’Я́ прысл. Тое ж. З сынам насі́ла атвечар’я брыкет. Багданава. Атвечар’я скачуць. Багданава.

АТГЕ́ТУЛЬВА прысл. Адгэтуль, з гэтага месца. Машына атгетульва пъшла. Ульянавічы.

АТ’Е́ЗДЗІНЫ толькі мн. Абрад провадаў сватоў. На ат’ездзіны сватоў пелі песні. Баравікі.

АТ’Е́ТУЛЯ прысл. Адсюль. Ат’етуля немцаў атагналі, і мы зямляначку зрабі́лі. Алексінічы.

АТЖА́РЫЦЬ зак. экспр. Адлупцаваць, моцна пабіць. Атжарыла яго вяроўкай. Заазер’е.

АТКАЗА́ЦЬ зак. Завяшчаць. Ты мне хоць што перад смерцю аткажы! Рэчкі.

АТКА́ЗЫВАЦЬ незак. Паўтараць яшчэ раз. Атказывай назат. Машчоны.

АТКАЛАЦІ́ЦЬ зак. Атрэсці. Дошч пашоў, а то маліц аткълаці́ў бы вам ранетак. Кляпчэва.

АТКАЛО́ЦЬ зак. Уратаваць, вылечыць уколамі. Цяпер урачы атколюць, рэтка хто ўмірае. Багданава.

АТКАЛЫХА́ЦЬ зак. Ажывіць, вярнуць да жыцця. Мужыка ні аткалыхалі: памёр у бані, угарэў. Нямойта.

АТКАСІ́ЦЬ зак. Накасіць. Пойдзець рана, аткосіць сена і – на работу. Міцюкова. Там цяпера сена нъ казу ні аткосіш. Гарадзец, Багданава, Серкуці, Цясішча.

АТКАЧА́ЦЦА зак. Адхварэць, лежачы ў ложку. Сем нядзель аткачалася. Неўгадава.

АТКА́ШАВАЦЬ незак. Адкошваць; адпрацаваць на касьбе за што-н. Рас браў, нада аткашъвъць. Багданава.

АТКІ́НУЦЦА зак. Адкінуцца; перастаць цікавіцца, аддаліцца. Расхвалі́ў, расцані́ў, у яго сад бальшы, і я аткі́нулася ат тога і за етага пашла. Розмыслава.

АТКЛА́ДКА ж. Адкладанне. У мяне бъляць ногі, аткладка салей. Заазер’е. Аткладка салей у мяне ці бох яго знаіць што. Запруддзе.

АТКЛЯ́ЎШЫЦЬ зак. Пагрозліва памахаць кулаком. Ну во кулаком кляўшыць, аткляўшыў. Багданава.

АТКО́РМАЧНІК м. Адкормнік, адкормачнік. Багданава.

АТКО́РМНІК м. Тое ж. А тыя сві́нні, што аткормнікі, тыя стыяць. Заазер’е.

АТКО́СКІ толькі мн. Развалы; рама з трох жэрдак, якая кладзецца на сані для большай умяшчальнасці. Аткоскі, што на санкі ложуцца, і́лі завуць развалы. Гарадзец.

АТКРЫ́ЦЬ незак. Раскрыць (капец). Тады аткрылі капец і бульбу сеілі. Самсоны.

АТКРЭ́ЯЦЬ зак. Акрыяць. Толькі аткрэяў, а быў зъбалеў. Ульянавічы, Багданава.

АТКУ́ЛЬ прысл. Адкуль. Аткуль узяўся гэты пустырнік? Гарадзец.

АТКУПІ́ЦЦА зак. Адкупіцца. Як кончуць жыта жаць, сплятуць вяночак, цвятоў дабавяць, надзенуць, жэншчыны далжны аткупі́цца. Міцюкова. Аткупі́лісь троху ат бургамі́стра. Мы пайшлі́ аткупі́ліся [ад паліцыі]. Нямойта.

АТКУПІ́ЦЬ зак. Адкупіць. Тры хъзяіны хацелі аткупі́ць для дзяцей тую зямлю. Рэчкі. Яны аткупі́лі гэтую каплі́чку. Мянюцева. Я дом аткупі́ла. Неўгадава.

АТЛА́МВАЦЦА незак. перан. Моцна балець. Нага у міне атламваецца. Латыгаль, Савінічы.

АТЛАПА́ЦІЦЬ зак. экспр. Моцна пабіць. Ён яму атлапаціў. Закур’е.

АТЛА́С м. Атлас; гатунак тканіны. Кофта с атласу ружовая. Багданава.

АТЛЕ́ЖАЦЬ зак. Адляжаць, хварэючы, пэўны час правесці ў бальніцы (у пасцелі). Тры месяцы атлежала ў бальні́цы. Каралі, Запруддзе, Каралевічы, Ракаў Засценак.

АТЛЕ́ЎНІК м. Адлеўнік; гліняны гаршчок невялікага памеру. Атлеўнік ета гліняны гаршчочак. Нямойта.

АТЛІ́Ў м. Адліў; умацаванне на даху для сцёку вады. Атлі́вы – дошкі пъ бъках, на крышы. Багданава, Запруддзе, Мянюцева.

АТЛІ́Ў м. Адвал, паліца ў плузе. Атлі́ў зямлю атвальвае. Гарадок.

АТЛУЧА́ЦЬ незак. Аддзяляць цяля ад каровы. Атлучаць цілёнка пъра. Нямойта, Запруддзе.

АТЛЯГНУ́ЦЬ зак. Адлегчы, адчуць палёгку, супакой. Выпіў і атлягнула мне пад грудзямі. Сянно, Леснікова.

АТМЕ́Л м. Водмель. Атмел ад беръга, а далі глыбшы. Гарадок.

АТМЕ́ЛЬ ж. Тое ж. Купаюцца, загараюць – атмель там. Машчоны, Вялікі Азярэцк.

АТМІРА́ЦЬ незак. перан. Адміраць, знікаць. Атмірае ета дзярэўня. Сукрэмна, Багданава, Буй, Гарадзец, Леснікова.

АТМУЛІВА́НЫ дзеепрым. Расфарбаваны. Плъшчані́ца – ікона такая ътмуліваная. Буй.

АТМЯ́КНУЦЬ зак. Вымакнуць. Дождж – уся бульба атмякніць. Чуцькі, Алексінічы, Багданава, Фасаўшчына.

АТМЯНІ́ЦЬ зак. Падмяніць. Я цябе, мама, атмяню, прыбягу к каровам. Партызаны.

АТМЯНІ́ЦЬ зак. Пазычыць. Атмяні́ця мне свайго хлеба. Заазер’е.

АТНІМА́ЦЬ незак. Вымаць. Сёліта я і вокна не атнімала падвойныя. Заазер’е.

АТНІМА́ЦЬ незак. Адразаць, ампутаваць. Нада атнімаць вам паліц, а то – заражэнне крыві́. Леснікова.

АТО́ злучн. Бо. Нада ш напіраменку есці, ато занудзіць. Баравікі.

АТО́ПКІ мн. Атопкі; зношаны, стаптаны абутак. Атопкі які́я надзену. Закур’е, Запруддзе, Ракаў Засценак.

АТО́РВАЦЬ незак. Пераворваць. Зернавыя аторвалі і пірасівалі ўсё. Ульянавічы, Багданава.

АТО́СЫ мн. Атосы; драцяныя або з жалезных прутоў, рэменю і інш. цяжы ў возе. Атосы с пянькі́ ві́лі. Міцюкова, Гарадзец.

АТПАТНЕ́ЦЬ зак. Запацець, запатнець. Атпатнелі вокны. Багданава.

АТПІ́САНЫ дзеепрым. Выпісаны, выключаны са складу жыхароў населенага пункта. Былі́ прыпі́саны к Гарадцу, а тады атпі́саны. Свечы.

АТПІ́СВАЦЬ зак. Адпісваць; адказваць на пісьмо. Пісьмо швагерцы атпі́сваю. Багданава.

АТПІХНУ́ЦЦА зак. перан. Пазбавіцца чаго-н. Мужчынам як закон – дай выпіць, вось я і атпіхнулася, шчытай, зрабі́ла вечар, як сын з арміі прыйшоў. Партызаны.

АТПЛА́КАЦЬ зак. Адплакаць. А нягошка, атплакала я первы гот. Малы Азярэцк. Хто пяець дзеўкаю, той атплачэць. Кляпчэва. Ні атплачаш зъ сталом, дак атплачаш за ўглом [пра маладую на вяселлі]. Каралевічы.

АТПРА́ВІЦЬ зак. ◊ АТПРА́ВІЦЬ СТОЛ. Аднесці на службу ў царкву памінальную ежу. Атправілі стол і павезлі хаваць. Фасаўшчына, Нямойта, Партызаны, Закур’е.

АТПРА́ЎКІ толькі мн. Провады, развітальны вечар. Калі́ атпраўкі атпраўляеш у армію, пяеш. Дуброўкі.

АТПРАЎЛЯ́ЦЬ незак. Адпраўляць, служыць набажэнства. На куце чорны хрэст становіцца, поп чытаіць кні́гу, атпраўляіць. Фасаўшчына. Бацюшка хадзі́ў па полю і атпраўляў, кап дошч пашоў. Нямойта, Гарадзец, Дольдзева, Запруддзе.

АТПУСКА́ЦЬ незак. Апускаць. Падымаюць і атпускаюць камні [у жорнах]. Марозаўка.

АТПУСЦІ́ЦЬ зак. Паслабіць, зрабіць менш нацягнутым. Нада табе тужэй – заці́снеш навой, нада атпусціш. Алексінічы.

АТПУШЧА́ЦЬ незак. Адпускаць, змяншацца, сціхаць (пра боль, пачуцці і да т. п.). Галава атпушчае, як вып’ю таблетку. Марозаўка, Алексінічы, Неўгадава.

АТПРУГА́ЦЬ незак. Адхвастаць, набіць. А я тады кыня атпругаю. Галашчакіна.

АТПРЭ́ГЧЫСЯ незак. Адпрэгчыся. Конь атпрогсі – малады туды кульнуўсі, а яна туды, дык скора ён і памёр. Багданава.

АТПЯВА́ЦЬ незак. Адпяваць. Як пяюць, так і атпяваюць. Багданава.

АТПЯРЫ́ЦЬ зак. Абліць варам, кіпенем. Я курыцу атпярыла. Каралевічы.

АТРА́ВА ж. Атрута. Атравы панаставіла на мышък. Нямойта.

АТРАВІ́ЦЦА зак. Атруціцца. Гэта махамор – атравіссі. Запруддзе, Неўгадава.

АТРАВІ́ЦЬ зак. Атруціць. Кажуць, што яна яго атраві́ла. Запруддзе.

АТРАЗА́ЦЬ незак. Зрэзваць, касіць. А тады атръзаюць куркурузу і дзелаюць сінаж. Запруддзе.

АТРАКА́ЦЦА незак. Адрачыся; адмовіцца ад некага блізкага, часова спыніць адносіны. Яна атраклася і ні ехала к яму месяц. Запруддзе.

АТРА́НКІ прысл. Зранку. Во атранкі сабіралі. Манголія.

АТРАЎЛЯ́ЦЬ незак. Атручваць. А чым іх [тараканаў] атраўлялі, я ні знаю. Багданава.

АТРАЧА́ЦЦА незак. Цалкам аддавацца справе. Порыцца, порыцца, і ўся атрачаіцца, а затравела ўсё у гародзі. Багданава.

АТРО́Б’Я н. зб. Вантробы. Кап атроб’я з цябе павышла! (праклён). Запруддзе.

АТРО́ДДЗЯ н. эмац.-ацэн. Нашчадкі. Атроддзя ёсь йшчэ. Вялікі Азярэцк.

АТРО́ПКІ мн. Ніткі, спрадзеныя з горшых гатункаў ільну. Ткалі атропкамі і накрываліся. Запруддзе.

АТРО́СТАК, АТУРО́СТАК м. 1. Адростак, парастак. Яблыні павымерзлі, тады атросткі пусці́лі. Багданава. Рэдзька атросткі папускала на высадкі. Нямойта. Быў атростък і выръсла дробныя лясоўка. Рулёўшчына. Зімляная крыса атуросткі маладэя з’ела. Нямойта. АТРО́СТАЧАК памянш. Усе атростачкі з’ела крыса і зямлю перарыла. Нямойта. 2. Прыток. Наша рэчка – атростък Абълянкі. Нямойта. Рака гэта – атуростак. Нямойта.

Які́ пень, такі́ і атростак. Багданава, Нямойта.



АТРО́СЦЕ н. зб. Адросткі. Атросце такое пусці́лъся ў малі́ні. Мянюцева.

АТРУ́БАК м. Адрэз, кавалак тканіны. Бывала ні дарылі на хрэсьбіны, толькі атрубка палатна бабка прынясець. Запруддзе.

АТРУ́ТА ж. Атрута. Хто гэтую атруту насыпаў? Марозаўка, Багданава.

АТРУХНУ́ЦЬ зак. Адштурхнуць. Атрухну локцем, і ён павалі́ўся. Запруддзе.

АТРЫГА́ЦЦА незак. перан. Прыгадвацца. Хай яно ні атрыгаіцца тое, што было. Ульянавічы.

АТРЭ́ЗАЦЬ зак. ◊ ЯК АТРЭ́ЗАЎ. Катэгарычна (сказаць), рашуча прыпыніць якое-н. дзеянне. Сказаў як атрэзаў. Вялікі Азярэцк, Багданава.

АТСАСА́ЦЦА зак. Адсмактаць, адассаць. Цялёнак атсасецца дванаццаць дней і рэжуць. Дольдзева.

АТСЕ́ДЗЕЦЬ зак. Адседзець, адбыць, праседзець пэўны час. Дзень атседзяла пад замком у кладоўцы. Нямойта.

АТСЕ́КЧЫ зак. Адсекчы, аддзяліць, ударыўшы з размаху. Пашоў на работу – атарвалася нешта на заводзе, пальца атсекла. Запруддзе, Кляпчэва.

АТСЕ́СЦІСЯ зак. Адсесці, аддзяліцца, адстаць (пра малако, хлеб і да т. п.). Купі́ла малако, яно атселася. Сянно.

АТСКАЧЫ́ЦЬ зак. Адскочыць, адарвацца, адляцець. Крэпка пірагрэіш, жалеза атскочыць. Жохава.

АТСО́ХНУЦЬ зак. ◊ КАБ ТАБЕ́ МАЗГІ́ АТСО́ХЛІ. Клятва ў тым, што я зраблю, зрабіў і пад. або што не зраблю, не зрабіў і пад. чаго-н. Каб табе мазгі́ атсохлі! Буй, Запруддзе, Чуцькі.

АТССА́ЦЬ зак. Закончыць ссаць (пра цяля). Цялёнак ужо атссаіць [адсасе]. Заазер’е.

АТСТАЯ́ЦЬ зак. 1. Адстаяць, прастаяць нейкі час. Нада атстаяць вочарадзь. Чуцькі. 2. Прастаяць пэўны час і аддзяліцца (пра малако). Плеўка – на малацэ, як атстоіш, тапі́ць яго нада. Заазер’е, Розмыслава, Ульянавічы, Неўгадава.

АТСТРАПАЛІ́ЧЫЦЬ зак. экспр. Адбудаваць за кароткі час. Мъладэя атстръпалі́чылі хату на ўсі сто. Вялікі Азярэцк.

АТСТУПА́ЦЬ незак. Адступаць, адыходзіць. Пуні пъпалі́лі немцы, тады атступаць сталі. Запруддзе, Нямойта.

АТСУВА́ЦЬ незак. Адсоўваць. Нада было халадзі́льнік атсуваць. Багданава.

АТСЫ́ПАЦЬ зак. Аддзяліць раі пчол. Па тры раі́ атсыпалі пчол. Партызаны, Цясішча, Сянно.

АТСЫПА́ЦЦА незак. Аддзяляцца (пра рой пчол). Чатэры раі́ атсыпаліся, я пчолы ім аддала. Алексінічы, Запруддзе, Кішуроўшчына, Кляпчэва.

АТТА́НУЦЬ зак. Адтаяць. Як аттаніць зімля, тады яму лёхка выкъпаць. Багданава, Гарадзец, Карпавічы.

АТТА́НУЦЬ зак. Аддзяліцца. Скарынка аттанець ат хлеба. Багданава.

АТТА́ПЛІВАЦЬ незак. Заварваць. Аттапліваю зверыбой, тады п’ю. Апечкі.

АТТАПІ́ЦЦА зак. Аддзяліцца, стварожыцца. Аттопіцца малако, і тады – сырватка і тварох. Жохава, Каралевічы.

АТТА́ПЛЕНЫ дзеепрым. Адтоплены (пра малако). Аттапленае мълако – эта сыракваша. Каралевічы, Партызаны.

АТУГА́ выкл. Выгук, якім адганяюць ваўка. На ваўка крычаць «атуга!». Вялікі Азярэцк.

АТУСЮ́ЛЬ прысл. Адусюль. Атусюль пынъвязуць усяго на кірмаш. Вялікі Азярэцк, Гарадзец.

АТУ́ХНУЦЬ незак. Атухнуць, патухнуць. Вуглі́, попел выгарнуць, як атухнуць. Фасаўшчына.

АТУШЫ́ЦЬ зак. Патушыць, затушыць. Людзі набеглі, хату атушылі. Каралевічы. Пъка яго атушылі, на восімдзісят працэнтаў згарэў і памёр. Ракаў Засценак.

АТХАДЗІ́ЦЬ незак. Мінаць, праходзіць. Цяпер гэта ўсё атходзіць. Ульянавічы, Буй, Запруддзе, Леснікі, Міцюкова, Дуброўкі.

АТХА́ІЦЦА зак. Ачуняць. У Ві́цебску ў бальні́цы ліжала, цяпер атхаілъся трохі. Ульянавічы, Баравікі.

АТХВАСТА́ЦЬ зак. экспр. Моцна пабіць. Розмыслава.

АТХВО́ШЧЫЦЬ зак. Тое ж. Калі́ атхвошчыць [бацька], то больш ня йдзець к бацькам. Розмыслава.

АДХІНА́ЦЬ незак. Адхінуць, адвярнуць. Атхінай пілёрыначку, далжна цітрадзь ліжаць. Міцюкова.

АТХІ́НУЦЦА зак. перан. Адступіцца, адмовіцца. Усе атхі́нуліся ад яе. Запруддзе.

АТХІНУ́ЦЦА зак. Зручна ўладкавацца. На дзіване атхінуцца можна. Нямойта.

АТХО́Д м. Адходы, рэшткі пасля якой-н. вытворчасці. Як пераснуеш, то атхот ідзець, як ччэш кросны, яго матаеш на клубок. Вялікі Азярэцк.

АТХО́ДЗІЦЬ зак. Належаць. Кашу яму то, што яму атходзіла. Неўгадава.

АТХО́ДЗІЦЬ незак. Адходзіць, ісці, адпраўляцца куды-н. Матка атходзіць нъ работу, скажыць дзіцям: «Ты стаўчы круп, ты бульбы пачысці». Нямойта, Гарадзец.

АТХО́ДНІК м. Адыходнік. Атходнікі ў нас былі. Багданава.

АТХО́НАВАСТЫ прым. Адхоністы. У возеры ё беріх круты і атхонъвъсты. Гарадок.

АТЦАПНО́Е н. ДЗЕЛЯ АТЦАПНО́ГА. Зрабіць для прыліку. Дзеля атцапнога на хлеб кі́нуць. Міцюкова.

АТЦВІЦЕ́ЦЬ зак. Адцвісці. Чарэмшына толькі атцвіцела. Мянюцева.

АТЦЭ́ДЖВАЦЬ незак. Адцэджваць. Буду бульбу атцэжваць. Вялікі Азярэцк.

АТЦЯГА́ЦЦА незак. Кляпаць касу. На войстрай бапцы луччай клёп атцягаіцца. Нямойта.

АТЦЯГА́ЦЬ незак. перан. Вылечваць, выцягваць. Муку ржаную ссалачываюць, праснак здзелаюць, прыкладаюць, і атцягае рожу. Нямойта.

АТЦЯ́ЖКА ж. Хваравітае адчуванне, задышка. Як у грудзёх атцяжка, нада чабарок піць. Каралевічы.

АТЧАРАВА́ЦЬ зак. Зняць чары, варажбу. Заломы былі́ па жыту – шукалі такі́х дзядоў, хто мох атчъръваць. Дольдзева.

АТЧЫ́НЕТЫ дзеепрым. Адчынены. Коміна ні было, дзверы атчынеты, усё чорнае: і столь, і печ, і сцены. І́скры ляцяць. Багданава. Атчынеты вокны, грамафон іграіць. Алексінічы.

АТЧЫНЯ́ЦЬ незак. Адкрываць. Вокны атчыняюць. Багданава. Жарка, аччыняй баню. Нямойта.

АТШЧАПІ́ЦЦА зак. перан. Адчапіцца, пазбавіцца. Ён лезіць – не атшчапі́цца. Гарадзец, Нямойта.

АТШЧЫКНУ́ЦЬ зак. Адшчыкнуць, адарваць шчыпаючы. Атшчыкнуў лісток ясеня. Запруддзе. Атшчыкнуў лісток і кі́нуў. Партызаны, Вялікі Азярэцк, Нямойта, Ракаў Засценак.

АТШЧЫ́ПНУЦЬ зак. Тое ж. Мо атшчыпнеце яблыка – салоткае. Запруддзе.

АТШЧЫТА́ЦЬ зак. Адлічыць. Нескулькі атшчътаюць. Багданава.

АТШЧЫ́ТКА ж. Пералік. Хай бы нас пенсіянераў якую атсчытку дзелалі, а аўтобус пусці́лі. Вялікі Азярэцк.

Каталог: uploads
uploads -> Конкурс для маладых журналістаў 4 Майстэрня грамадзянскай актыўнасці для моладзі 5
uploads -> Кроніка грамадскага жыцця Гарадзеншчыны ад грамадскага аб’яднання
uploads -> Гданьск пачынаецца ў наваградку пралог як заўсёды, сонца мела
uploads -> Вучэбны матэрыял да ўрока №9 М. М. Брылеўскі
uploads -> Штомесячны агляд эканомікі беларусі
uploads -> Клуб Лакальных Лідэраў 6 Семінар у Вільні для журналістаў 7 конкурс адукацыйных матэрыялаў 8 конкурс
uploads -> Віктар Крэс панятоўскія-крэпышы герба «юноша»: радавод старажытнага
uploads -> 18 кастрычніка 2012 г. 1522 Аб узнагароджанні Ганаровай
uploads -> Клубы і аматарскія аб’яднанні Назва бібліятэкі
uploads -> Клубы і аматарскія аб’яднанні сеткі публічных бібліятэк Стаўбцоўскага раёна


Поделитесь с Вашими друзьями:
1   ...   4   5   6   7   8   9   10   11   ...   51




База данных защищена авторским правом ©vuchoba.org 2020
звярнуцца да адміністрацыі

войти | регистрация
    Галоўная старонка


загрузить материал