Край балот, Нiзiн, азераў наскiх, Край лясоў, Маўклiвых сосен-струн



Дата канвертавання06.07.2016
Памер39.08 Kb.
Край балот,

Нiзiн, азераў наскiх,

Край лясоў,

Маўклiвых сосен-струн.

Край паэм,

Адвечных песень-казак, -

Дарагая сэрцу

Беларусь…

Хто ж гадаў, як наплывалi хмары,

Хто ж гадаў, хто думаў, а цi снiў,

Што краiна соннага надхмар`я

Расцвiце ў чырванi зарнiц.

«Мой родны кут, як ты мне мiлы…»
Тваiх крынiц

гаючых выпiць

не здолеу час

крутых вятроу.

мая любоу

i лёс мой –

Прыпяць,

калыска песень

i дуброу.

Пауз бераг – зялёнаю

хваляй асокi,

Вада нiбы сiнька –

на фарбы пазыч.

Цячэ, пазбiраушы

па свеце аблокi,

Нiкiм не апетая

Пцiч.

Якая прыгожая назва ў нашай краiны – БЕЛАРУСЬ!

А яшчэ мы завем яе – РАДЗIМА.

А яшчэ – БАЦЬКАЎШЧЫНА.

РАДЗIМА– бо тут мы нарадзiлiся, бо яна нам самая родная з усiх краiн на цэлым свеце.

БАЦЬКАЎШЧЫНА – бо яна дасталася нам ад бацькоў нашых. А iм ад iхнiх бацькоў – нашых дзядоў.

Над шырокiмi палямi, над векавечнымi пушчамi, над зяленымi лугамi, над блакiтнымi стужкамi рэк i рачулак, над люстрамi незлiчоных азер лунаюць у высокiм небе белакрылыя буслы…
Артур Вольскi

ЧАРОЎНЫ КРАЙ БЛАКIТНЫХ РЭК, АЗЕР…
Наглядзеуся на

мадонн


Цiхiх i гарэзлiвых…

Каму Тэмза,

каму Дон,

Мне – рака

Бярэзiна …

publ

publ

pubhalfframe


З маленства сэрцам я ірвуся

Ткаць песні з вашых паясоў

О рэкі, рэкі Беларусі

Сярод лугоў, сярод лясоў!

АД ПРАДЗЕДАЎ СПАКОН ВЯКОЎ НАМ ЗАСТАЛАСЯ СПАДЧЫНА...”



Я.КУПАЛА

I гэты край

Дзе нарадзiуся, рос.

Дзе днее, вечарэе i свiтае

I усе –

Ад зор далекiх i да рос –

Твая Радзiма

Родная, святая.

film Яны даспадобы мне, хай і старыя
Не толькі ў гучанні іх добры змест.

Як многа гавораць мне назвы такія

Мінск,

Пінск,

Брэст.

Калі паразважыш, няцяжка дазнацца,

Бо сведчаць на ўсю неабсяжную шыр,

Што продкі любілі спакойную працу –

Шклоў,

Клецк,

Мір.

Сусветную славу яму здабылі

Кнігі, якія жывуць у стагоддзях.

Першадрукар беларускай зямлі

І слова народнага першапраходзец

Схіляўся над кнігамі, як чарадзей

Іх выдаў у Вільні і Празе нямала.

Кніжную мудрасць ен нес да людзей

Каб мудрасці гэтай святло не згасала.

Слава Францыска не ведае меж,

Птушкай яна абляцела краіны.

Новую кнігу ты ў рукі бярэш –

І адгукаецца рэхам – Скарына.




База данных защищена авторским правом ©vuchoba.org 2019
звярнуцца да адміністрацыі

    Галоўная старонка