Над Брылямі1 навальніцы: Разбурчэўся ліпень штось. Прахалодай наталіцца



Дата канвертавання17.06.2016
Памер111.29 Kb.
У с т у п .
Над Брылямі1 -- навальніцы:

Разбурчэўся ліпень штось.

Прахалодай наталіцца

Давялося…

Ну, дык вось:

Як заўсёды, надвячоркам

Я глядзеў уздоўж вякоў.

Нехта клямку мне пашморкаў:

О, Мікола, блін, Яцкоў!2
Нейкі, бач, усхваляваны –

Нешта зноўку нарабіў.

І крычыць мне апантана:

Ой, Панасе, дзе я быў!..”


Ды па хаце шчэ пабегаў,

Рукі – нібы ветракі.

Супакоіўся. І рэхам –

Словы, нібы агуркі:
Ну, ты ведаеш, мой дружа,

Да цябе заўсёды я –

Калі добра, і не дужа,

І калі ўжо ні х… халеры

Ні ў кішэні, ні ў душы…

Я табе заўсёды веру.

Ты во слухай ды пішы…
З в а н о к .
Зноў у Тоні Кавалеўскай3 -

Ну, ты ведаеш яе –

Усё раптоўна, хутка, рэзка;

Звоніць: “Колька, усе свае

Справы на хер на суботу

Трыццаць першага адкінь!

Ёсць для вас – маўчы! – работа.

Усё! Чакаю!”

Ну, прыкінь –

Зноўку чапаць пехатою,

Разам з пеўнямі ўставаць…

І за што нам гора тое?

Ой, ты, багна, зверху гаць!..
Ну, ды ладна. Значыць, трэба –

Незаменныя жа мы,

Мы – культуры нашай глеба,

І маланкі, і грамы.
Ш л я х .
І суботнім ясным ранкам

Сухарэўскі ўзбілі шлях;

Тут калісьці пёрлі танкі –

Немцам неслі страх і жах4.
Вось Любуж5. Ляціць “маршрутка”,

Зашчаміліся, і хутка –

Драмтэатр, АНэМэЦэ6,

Тоня з папкай у руцэ,

Афанасьеўна з Барысам7

Кампазітарскую рысу

З асалодай цягнуць зноўку

У чарговую вандроўку –

Птушкі райскія, ей бо!..
І вось гэтаю гурбой

Дружна селі – й паляцелі!
К і р а ў с к і н а п р а м а к .
А куды – сказала Тоня:

Сёння едзем мы ў “Рассвет”:



Юбілейныя там гоні8,

І збіраецца ўвесь свет.

Можа, нават Сам прыбудзе –

Будзем песні йму спяваць.

Я ж цябе піхаю ў людзі –

Каб цябе было чуваць!

Што ў Бялынічах - паўторыш9:

І дуэт, і тую вось –

Дзе пра маму, і дакоры,

І чаканне, і мілосць…”
А на кіраўскім напрамку –

Людзі, вёсачкі, жыццё.

І налева, і направа

Для чужынцаў – адкрыццё.
Кукуруза не ўрадзіла –

Па паўметра вунь тырчыць.

Сонца дзе? Няма і сілы,

Вось прырода і маўчыць…
Тут і Кіраўск10. Паваротка.

Кіламетр і - калгас.

Ой, скажу, Панасе, чотка:

Гэта казка не пра нас.
К а л г а с .
Цэлы горад натуральны.

Чысціня – не дай жа, Бог!

Млеюць яблыні харальна

Ля асфальтавых дарог.
І ніхто не рве той яблык,

І ў фантан ніхто не сцыць..

Не-е, каб я тут жыў, то я бы

Свой сусвет не змог адкрыць.
Бо для песні што патрэбна? –

Смутак, плач і непакой.

Тут жа з верхам – сонца й неба,

Уладкаванасць тут – ракой.
Вунь даяркі, нібы павы,

З дыяментамі ў вушах.

І ці гэта нашы Клавы –

Наш кождзённы Божый страх?!
Тут, гляджу, свая парода

І шляхецтва тут сваё.

І, здаецца, для народа

Тут усё. Ох, ё маё!..
П а л а ц к у л ь т у р ы .
А які ж Палац культуры!

Шкло – ад нізу да нябёс,

І падлога там з мармуру,

Пальмаў дзіўныя фігуры,

І ўсяго – ну, цэлы воз!
Дарашкоў11 праплыў мінорам, -

Дзе ж яго былы размах?..

Навалілася там гора:

З Браілоўскім12 справа – швах.
А было ж усё так гладка,

І ламіліся сталы…

Хутка пойдуць на пасадку

Лёгкакрылыя арлы13.
Быў на вобласць кампазітар –

І прапаў, як лёгкі дым.

Хто ўжо сеяць будзе жыта

На палетку тым пустым?..
Птушкай раптам падляцела

Зіна Білык14, рэжысёр,

І на Алу15 паглядзела,

І ў вачах узнік дакор:

То не строй для сцэны гэтай!



Прэч адсюль! Кажу вам – не!..”
Вось і скончылася лета…

Будзем ведаць, што ў гаўне

Можна нават і паплаваць –

Ні з таго і ні з сяго.

Вось табе, браток, і слава,

Вось такое ого-го!..
Э м а Б я л я ў с к а я .
Ала ў смутку ад праблемы...

Не сумуй аб гэтым, маць!



Вунь Бяляўская, глянь, Эма16 -

Пойдзем, трэба павітаць!”
У інстытуцкім нашым гаме

Эма зоркаю была,

Рысу ясную вяла,

Нават ззяла ў эпіграме17!
Падышлі: ля-ля – “Ой, Міша!” –

Я ж - Мікола!” -- “Ох, склероз!”

Як ты тут – у гэтай цішы?” –

Я ж адсюль! Сюды й прынёс



Ветрадуй размеркавальны –

З тых часоў гарую тут.
Што? Сям’я? Няма нахальных.


Ну, а так, лічы, зэр гут18”.
Вось такая, брат, дылема

Праляцела праз гады:

Ля крынічкі села Эма –

Й ні туды. і ні сюды…
А ф і ц ы ё з .
Нейкі грукат за Палацам –

Можа, немцы лезуць зноў?

Не – парад ідзе па пляцы,

Вунь камбайны – будзь здароў!..
Адгрымелі, адрыпелі,

Самалёты праляцелі –

Тут жа свой аэрадром! –

А затым усе нагбом

У Палац пабеглі дружна –

Каб глядзець да скону, мужна

Шматгадзінны той канцэрт.
Старшыня19 зрабіў акцэнт

На вялікіх дасягненнях,

На вышынях перспектыў,

На надоях, угнаеннях,-

Ну, звычайны быў матыў.
А народ таго Шаплыку

У паўвуха слухаў, млеў:

Ой, хутчэй бы адпілікаў!



Досыць шумных тых залеў!..”
С т а р а в о й т а ў .
Тут вядучы – з прыдыханнем:

Старавойтаву20 - ура!”



І падняўся Дзед – не зданню:

Ён, як быў, так ёсць – гара.
Усе запляскалі ў далоні,

Узняліся, нібы раць.

Старавойтаўскія скроні

Вунь на сцэне ўжо блішчаць.
І сухенькі, і маленькі,

Але голас не дрыжыць:

Нельга поўзаць на каленках!



Трэба стоячы нам жыць!

Вы тут пашаце, а тыя

Размяркоўваюць за вас!

Дзе аблокі залатыя?

Дзе “Рассвет”? Чаму ён згас?..

Што было – хай там і будзе!

Што не так – даруйце мне!

Я і вам дарую, людзі!

І святло ў маім акне

Будзе ззяць, пакуль жывы я,-

Вы заходзьце, калі што!”
Бабы – ў слёзы, хтосьці вые, -

Рэвалюцыя! А то!..
Вось чаму Барыс Батура21

Не прыехаў! Ой, дайшло:

Старавойтаў сёння - гуру,

І ўжо нешта загуло;

І калі тады вунь здалі,

То цвярдыня зараз тут;

Непрывычны стос рэалій,

У нязвыклае маршрут…
Н а с т р о й .
Растрывожіліся людзі,-

Ох, начальству б уцалець!

Ну, і як, скажы, у тым гудзе

Пра сяброўства песню пець22?
Галя Сёміна вунь спела,

Як салдат! Яна - ого!

А ў мяне усё самлела –

І ўжо ведаю з чаго:
Хоць гаркавае тут свята,

Але ўсё ж такі сваё.

Я для іх – чужы аратай.

Ох, няёмка, ё маё!..
Пра абед ніхто не грымнуў –

Каб артыстаў пакарміць:

А ці звалі вас сюды мы?”


Што далей ужо гаварыць…
У пакоі, дзе сядзелі,

Блін, інструкцыю глядзелі:

Як па нырках палкай біць

І куды руку круціць –

Ці дружыннікам урок,

Ці такім, як мы, намёк.
А ў дырэктарскім пакоі,

Што за сценкай, - пір гарой,

І спіртное там – ракою,

Пах каўбасны – Божа ж мой!..
Дзіўна. Крыўдна. Не гасцінна…

Нейкі хутар між палёў!

Я не ведаю прычыны,

Каб вось так – маўчком, без слоў,

Адвярнуўшыся спіною:

Ой, з’язджайце! Добры пуць!..
А ці мы таму віною,

Што няма у вас настрою,

Што за сраку вас бяруць?..
К о д а .
Нечаканай стала кода,-

Ой, урэшце! Ой, пара –

Ды ад гэтай вось згароды,

Ды вось з гэтага двара!

І якія ўжо банкеты?!

У аўто – хутчэй, без слоў!..
Паляцелі, як ракета, -

Вось і слаўны Магілёў,

Тут і каменскі прыпынак23,

І Брылі вунь за гарой…
Вось які быў наш учынак!

Ох, і дзень быў, сябра мой!..”
Змоўк Мікола. Цішынёю

Набрыняў уміг пакой…

Быццам усё было са мною,

Быццам я прайшоў той бой…
Ад Рудэі24 - прахалода.

Цішыня…

На сэрцы – згода.

31 ліпеня 2004 г.

З а ў в а г і і т л у м а ч э н н і .


1 Вёска ў Магілёўскім раёне. Вядома па рукапісных крыніцах з XVI

стагоддзя.



2


 Мікалай Адамавіч Яцкоў – паэт і кампазітар, дырэктар Брылеў-

скага сельскага Дома культуры.



3


 Антаніна Іванаўна Кавалеўская – намеснік начальніка Упраўлення

культуры Магілёўскага аблвыканкама, разам з Міколам Яцковым

вучылася ў Магілёўскім культурна-асветным вучылішчы імя

Н.К.Крупскай у 1974-1977 г.г.



4


 У ліпені 1944 г. з боку в.Сухары ў гэтам напрамку савецкія войскі

ішлі наступам на г.Магілёў.



5


 Вёска ў Магілёўскім раёне.

6


 Абласны навукова-метадычны Цэнтр культасветработы.

7


 Галіна Афанасьеўна Сёміна – вядомы на Магілёўшчыне сама-

дзейны кампазітар: яе песню спяваў нават сам Генадзь Завалокін;

Барыс Іванавіч Сёмін – муж Г.Сёмінай.


8


 31 ліпеня 2004 г. у СПК “Калгас “Рассвет” імя К.Арлоўскага”

адбылося ўрачыстае святкаванне 60-годдзя з дня заснавання гэтай

гаспадаркі.


9


 У г.п.Бялынічы 10-11 ліпеня 2004 г. адбыўся X Конкурс ваенна-

патрыятычнай і маладзёжнай песні імя Л.Лорчанкі, дзе Ала і Міко-

ла Яцковы выконвалі свае песні.


10


 Цэнтр раёна Магілёўскай вобласці, у склад якога ўваходзіць СПК

“Калгас “Рассвет” імя К.Арлоўскага”.



11


 Міхаіл Рыгоравіч Дарашкоў – начальнік Упраўлення культуры

Магілёўскага аблвыканкома.



12


 Уладзімір Веніямінавіч Браілоўскі – кампазітар, старшыня Магі-

лёўскага абласнога аддзялення Саюза кампазітараў Беларусі, ды-

рэктар Магілёўскай абласной філармоніі.


13


 Напярэдадні гэтых падзей у газеце “Веснік Магілёва” ( 23 чэрве-

ня 2004 г.) было надрукавана наступнае ( мова арыгінала ):

БЫТЬ ДИРЕКТОРОМ НЕПРОСТО

Арестован директор Могилёвской областной филармонии.

Ему предъявлено обвинение в хищении денежных средств путём

злоупотребления служебным положением и имущества – путём присвоения.

Сотрудники главного управления предварительного рассле-

дования МВД установили, что директор филармонии заключал

фиктивные договоры с различными организациями. причём

зарегистрированы они были на подставных лиц. По условиям

договоров, эти фирмы должны были проводить концерты по-

пулярных артистов и исполнителей. Организацией концертов

занималась филармония, а деньги поступали на счёт фиктив-

ных предпринимательских структур. В ходе следствия по это-

му делу потянулась цепочка и другим правонарушений.

Старший следователь по особо важным делам ГУПР МВД РБ

Виталий Шишко сообщил, что директор филармонии задер-

живал выплату заработной платы сотрудникам филармонии,

а денежные средства переводил, в частности, на покупку век-

селей и впоследствии их обналичивал. Для сокрытия фактов

невыплаты заработной платы им предоставлялись в вышесто-

ящие структуры фиктивные отчёты о том, что задолженности

по выплате заработной платы не имеется.

«Наши новости», ОНТ.


14


 Зінаіда Іванаўна Білык – рэжысёр мерапрыемстваў з нагоды 60-

годдзя СПК “Калгас “Рассвет” імя К.Арлоўскага”.



15


 Ала Міхайлаўна Яцкова – жонка Міколы Яцкова.

16


 Эма Іванаўна Бяляўская – супрацоўнік Палаца культуры в.Мыш-

кавічі, вучылася разам з Міколам Яцковым у Мінскім інстытуце

культуры ў 1977-1981 г.г.


17


 Эпіграма Міколы Яцкова, датаваная 14 красавіка 1981 г.:

Толпа беснуется у входа,

В едином крике зубами ляская,-

Так постоянно в год из года,

Где «Выступает Э.Белявская».

18


 Нямецкае Sehr gut! - Вельмі добра!

19


 Аляксандр Васільевіч Шаплыка – старшыня СПК “Калгас “Рас-

свет” імя К.Арлоўскага”.



20


 Васіль Канстанцінавіч Старавойтаў – двойчы Герой Сацыялістычнай

працы. Нарадзіўся 13 чэрвеня 1924 года ў вёсцы Барок Бялыніцкага

раёна. З 1968 г. і да арышту 11 лістапада 1997 г. па абвінавачанні ў

злачыннай змове з мэтай здзяйснення крадзяжу ў асабліва буйных па-

мерах - старшыня калгаса “Рассвет” (цяпер Акцыянернае таварыства

Аграпрамысловае аб’яднанне “Рассвет”) Кіраўскага раёна. Некалькі



21гадоў правёў у зняволенні.
 Барыс Васільевіч Батура нарадзіўся ў г.Ваўкавыску ў 1947 г. Па

спецыяльнасці інжэнер-механік. Прайшоў шлях ад начальніка Ваўка-

выскага камбіната камунальных прадпрыемстваў да намесніка прэм’ер

міністра. У дадзены момант – старшыня Магілёўскага аблвыканкома.



22


 Песня “Мой друг” на верш Алы Яцковай.

23


 Ля в.Каменка – суседняй з в.Брылі.

24


 Рака Рудэя, працякае паблізу в.Брылі.







База данных защищена авторским правом ©vuchoba.org 2019
звярнуцца да адміністрацыі

    Галоўная старонка